Сегӣ шикояти айём бо касе ме кард

سگی شکایت ایام با کسی می‌کرد

Набинӣам ки чаҳ баргаштаи ҳолу мискинам

نبینی‌ام که چه برگشته حال و مسکینم

На ошиёна чу мурғон на ғалла чун мӯрон

نه آشیانه چو مرغان نه غله چون موران

Қаноатами сифату бурдбории ойинам

قناعتم صفت و بردباری آیینم

Ҳазор санги парешон ба як нигаҳ бихӯрам

هزار سنگ پریشان به یک نگه بخورم

Ки аўФтодаҳ набинӣ бар абрувони чинам

که اوفتاده نبینی بر ابروان چینم

Ки дар риёзату хилвати мақом ман дорад ?

که در ریاضت و خلوت مقام من دارد؟

Ки ҷома хоб кулӯхасту санги болинам

که جامه خواب کلوخست و سنگ بالینم

Ба луқмае ки тановул кунам зи даст касе

به لقمه‌ای که تناول کنم ز دست کسی

Равост гар бузанд баъд аз он ба зубинам

رواست گر بزند بعد از آن به زوبینم

Гарм диҳанд хӯрам варна май рӯми озод

گرم دهند خورم ورنه می‌روم آزاد

На ҳамчуи одамиён хашмнок биншинам

نه همچو آدمیان خشمناک بنشینم

Чу гурбаи дрнрбоими зи дасти мардуми чиз

چو گربه درنربایم ز دست مردم چیز

Вари аўФтодаҳ буд реза реза барчинам

ور اوفتاده بود ریزه ریزه برچینم

Маро на барги зимистон на айши тобистон

مرا نه برگ زمستان نه عیش تابستان

Кифоятаст ҳамин пӯстин поринм

کفایتست همین پوستین پارینم

Ба ҷои ман ки нишинад ки дар мақоми ризо

به جای من که نشیند که در مقام رضا

Баробараст гулистону тели саргинам

برابر است گلستان و تل سرگینم

Маро ки сирати азин ҷинсу хуй азин сифатаст

مرا که سیرت ازین جنس و خوی ازین صفتست

Чаҳ кардаам ки сазовори сангу нафринам ?

چه کرده‌ام که سزاوار سنگ و نفرینم؟

Ҷавоб дод казин беш наът хеш магӯӣ

جواب داد کزین بیش نعت خویش مگوی

Ки хираи гашти зи сифати забони таҳсинам

که خیره گشت ز وصفت زبان تحسینم

Ҳамин ду хислат малъун кифоятаст ту ро

همین دو خصلت ملعون کفایتست تو را

Ғариби душману мрдорхўор май байнам

غریب دشمن و مردارخوار می‌بینم