Чунон зиндагонӣ кун эй никроӣ

چنان زندگانی کن ای نیکرای

Ба вақте ки иқбол додат худоӣ

به وقتی که اقبال دادت خدای

Ки хоинд аз баҳрати ангушти даст

که خایند از بهرت انگشت دست

?герат бар замин ояд ангушти пой

گرت بر زمین آید انگشت پای