На сому Наримону афросйоб

نه سام و نریمان و افراسیاب

На касрӣу доро ва ҷамшед монад

نه کسری و دارا و جمشید ماند

Ту ҳам дил мабанд эй худованди малик

تو هم دل مبند ای خداوند ملک

Чу касро ндонӣ ки ҷовид монад

چو کس را ندانی که جاوید ماند

Чу даври ҷавонӣ халал ме кунад

چو دور جوانی خلل می‌کند

Ба поёни перӣ чаҳ умед монад ?

به پایان پیری چه امید ماند؟