Навбаҳори бадеъ бе ҳамто

نوبهار بدیع بی همتا

Ҳимматӣ базл кард бар саҳро

همتی بذل کرد بر صحرا

То ба таъсии базлу ҳиммат ӯ

تا به تاثیر بذل و همت او

Гашти саҳрои бадеъ ва бе ҳамто

گشت صحرا بدیع و بی همتا

Ҳар куҷои гашти ҳимматии мабзул

هر کجا گشت همتی مبذول

Бегумон неъматӣ шавад пайдо

بی گمان نعمتی شود پیدا

Бод чун зоирон ба бустони тохт

باد چون زایران به بستان تاخت

Онгаҳ аз буи хуш гирифт наво

آنگه از بوی خوش گرفت نوا

Ҳаркии ҳоҷат ба аҳл бардорад

هرکه حاجت به اهل بردارد

Зуд бинад муроди хеши раво

زود بیند مراد خویش روا

Неъмати ишқи ошиқони бФзўд

نعمت عشق عاشقان بفزود

Нағмаи булбули бадеъи наво

نغمه بلبل بدیع نوا

Абр бар боғ ошиқаст валек

ابر بر باغ عاشق است ولیک

Ҳаст маъшӯқ ӯ қарини ҷафо

هست معشوق او قرین جفا

Кин бгрид чу дидаи Вомиқ

کاین بگرید چو دیده وامق

Ваон бихандад чу чеҳраи узро

وان بخندد چو چهره عذرا

Гар вафо доштӣ нхндидӣ

گر وفا داشتی نخندیدی

Ҳеҷ маъшӯқро намонад вафо

هیچ معشوق را نماند وفا

Даҳани лоларо сиришки саҳар

دهن لاله را سرشک سحر

Кард пари тозаи лўлўи лоло

کرد پر تازه لولو لالا

Гар навои булбул нўоиин ёфт

گر نوا بلبل نوآیین یافت

Лўлўи андари даҳони лола чаро

لولو اندر دهان لاله چرا

Рости гӯйӣ ки аз камон наравад

راست گویی که از کمان نرود

Тири ҳукми замонаи ҷуз ба хато

تیر حکم زمانه جز به خطا

Корҳогар ба ростӣ будӣ

کارها گر به راستی بودی

Рост будӣ бунафшаро боло

راست بودی بنفشه را بالا

Қомати пер агар ду то бошад

قامت پیر اگر دو تا باشد

Рост бар рафтаи қомати бурно

راست بر رفته قامت برنا

Умри сӯ аз бунафша бештар аст

عمر سو از بنفشه بیشتر است

Аз чаҳ шуд қомати бунафшаи ду то

از چه شد قامت بنفشه دو تا

Наргиси он ҳол кӣ писандидӣ

نرگس آن حال کی پسندیدی

Гар набӯдяш дидаи нобӣно

گر نبودیش دیده نابینا

Он гули сурх бар карони чаман

آن گل سرخ بر کران چمن

Зарди гулро ҳаме кунад расво

زرد گل را همی کند رسوا

Ки ман ар лаъл гаштаам бе май

که من ار لعل گشته ام بی می

Зард чун мондае ту бе сафро

زرد چون مانده ای تو بی صفرا

ё бидонадяши хоҷае ки ҳаме

یا بداندیش خواجه ای که همی

Зард рӯе нагардад аз ту ҷудо

زرد رویی نگردد از تو جدا

Ман чу рухсори никхўоҳонш

من چو رخسار نیکخواهانش

Ҳар замони лаъл тар кунам симо

هر زمان لعل تر کنم سیما

Ҷойгоҳи амони амини алмалик

جایگاه امان امین الملک

Волии ройу ҳиммати воло

والی رای و همت والا

Шарафи алҳзраҳи онкӣ ҳазрат ӯст

شرف الحضره آنکه حضرت اوست

Каъбаи ҳоҷати ҳамаи фузало

کعبه حاجت همه فضلا

Сабаби умри адлу фазли умр

سبب عمر عدل و فضل عمر

Чун умри омили хало ба мулло

چون عمر عامل خلا به ملا

Осмонӣ ки осмони барин

آسمانی که آسمان برین

Ҷӯяд аз қадар ӯ ҳамеша ъло

جوید از قدر او همیشه علا

Офтобӣ ки офтоби фалак

آفتابی که آفتاب فلک

Хоҳад аз рой ӯ ҳамеша зё

خواهد از رای او همیشه ضیا

Он буд бо улувва ин чу замин

آن بود با علو این چو زمین

Вена буд бо зёии он чу сҳо

وین بود با ضیای آن چو سها

Родӣ аз табъ ӯ қавӣ гардад

رادی از طبع او قوی گردد

Ҳамчуи даъвии муддаӣ ба гўо

همچو دعوی مدعی به گوا

Зафтӣ аз даст ӯ заъиф шавад

زفتی از دست او ضعیف شود

Ҳамчуи тоъоти бандагони зи риё

همچو طاعات بندگان ز ریا

Аз ҳисоби атоаши дармонд

از حساب عطاش درماند

Онкӣ аҳсо кунад ҳисоби ҳсо

آنکه احصا کند حساب حصا

Гарчи ссид чу мерук синост

گرچه سصید چو میرک سیناست

ӯст мқлўб мерук сино

اوست مقلوب میرک سینا

Ҷӯади ъФроу табъ ӯ ърўаҳ аст

جود عفرا و طبع او عروه است

Бас ба ғоят расед ишқу ҳаво

بس به غایت رسید عشق و هوا

Гар ба ҷонаш тамаъ кунӣ гуяд

گر به جانش طمع کنی گوید

Ҳони ?ҳулло божгўнаҳ кун ъФро

هان هلا باژگونه کن عفرا

Лекин эзад наёфарид дилӣ

لیکن ایزد نیافرید دلی

Кин тамаъ дорад андар ӯ маъво

کاین طمع دارد اندر او ماوا

Осмони всъўди вай шуда аст

آسمان وسعود وی شده است

Фитна бар вай чу саъд бар асмо

فتنه بر وی چو سعد بر اسما

То чу борон баров ҳамеи борад

تا چو باران براو همی بارد

Ҳар замони нави саодатии зи само

هر زمان نو سعادتی ز سما

Бурҷи ҷавзои ҷавоз ӯ дорад

برج جوزا جواز او دارد

Авҷи хуршед аз он буд ҷавзо

اوج خورشید از آن بود جوزا

Фазл ӯ бекарона чун дарёст

فضل او بی کرانه چون دریاست

Лафз ӯ гавҳари баланди баҳо

لفظ او گوهر بلند بها

Соил аз лафз ӯ гуҳар ёбад

سایل از لفظ او گهر یابد

На бадеъаст гавҳар аз дарё

نه بدیع است گوهر از دریا

Ҳар куҷои рФқ ӯ падед ояд

هر کجا رفق او پدید آید

Бидаманд зи санги хораи гё

بدماند ز سنگ خاره گیا

Ҳар куҷои бос ӯ намояд рӯй

هر کجا باس او نماید روی

Мум гардад зи бим ӯ хоро

موم گردد ز بیم او خارا

Халқ ӯро сифат ҳаме гуфтам

خلق او را صفت همی گفتم

Хок бӯсед анбари Соро

خاک بوسید عنبر سارا

Ҳимматашро сано ҳаме гуфтам

همتش را ثنا همی گفتم

Сари Фрўбрди гунбади хзро

سر فروبرد گنبد خضرا

Хизмати базм ӯ кунад шабу рӯз

خدمت بزم او کند شب و روز

Тараби ангез аз он буд саҳбо

طرب انگیز از آن بود صهبا

Анбари халқ ӯ барад ба димоғ

عنبر خلق او برد به دماغ

Зон сабаби хуш буд насими сабо

زان سبب خوش بود نسیم صبا

Аз ҷаҳони ҳисса мухолиф ӯст

از جهان حصه مخالف اوست

Ранҷ бенозу хор бе хурмо

رنج بی ناز و خار بی خرما

То буд баҳраи мувофиқ ӯ

تا بود بهره موافق او

Шаб берӯзу субҳ бе фардо

شب بی روز و صبح بی فردا

эй ба ҳар хӯбӣ аз фалак дар хур

ای به هر خوبی از فلک در خور

эй ба ҳар некӣ аз замонаи сазо

ای به هر نیکی از زمانه سزا

Ки тавонад сазо ва дар хури ту

که تواند سزا و در خور تو

Гуфтан аз бандагони дуоу сано

گفتن از بندگان دعا و ثنا

То бақо ва фаност дар гетӣ

تا بقا و فناست در گیتی

Аз бақои ту даври боди фано

از بقای تو دور باد فنا

Камтарини неъмати веляти нишот

کمترین نعمت ولیت نشاط

Беҳтарини роҳати адуати бало

بهترین راحت عدوت بلا

Дидаи давлати ту нодида

دیده دولت تو نادیده

Ҳеҷ рӯй шамотати аъдо

هیچ روی شماتت اعدا

Бар сари номаи саодати ту

بر سر نامه سعادت تو

Зада тўқиъи ҷовдонаи бақо

زده توقیع جاودانه بقا