Ҳаме то бақо мумкинаст осмон ро
همی تا بقا ممکن است آسمان را
Бақои боди султони султони нишон ро
بقا باد سلطان سلطان نشان را
Худованди олам ки бФзўди ртбт
خداوند عالم که بفزود رتبت
Зтхтши заминро зи тоҷи осмон ро
زتختش زمین را ز تاج آسمان را
Шаҳаншоҳи санҷар ки бастад ба ханҷар
شهنشاه سنجر که بستد به خنجر
Равони маликшоҳу алби Арсалон ро
روان ملکشاه و الب ارسلان را
Карон то карони малик ӯ гашти гетӣ
کران تا کران ملک او گشت گیتی
Муайян шудаи бандае ҳар карон ро
معین شده بنده ای هر کران را
Шаҳонро ба гурз гарон кард оҷиз
شهان را به گرز گران کرد عاجز
Чунин мӯъҷизотаст гурзи гарон ро
چنین معجزات است گرز گران را
Ба занҷири тоъати дароварди гардан
به زنجیر طاعت درآورد گردن
Бидон ханҷари срФшони саракашон ро
بدان خنجر سرفشان سرکشان را
СрФтҳу нусрати ҳамеи саҷдаи орад
سرفتح و نصرت همی سجده آرد
Ба разми он сари ханҷари срФшон ро
به رزم آن سر خنجر سرفشان را
Ба як банда оҷиз кунад давлат ӯ
به یک بنده عاجز کند دولت او
Ҳазор Ардашер ва ҳазор Ардавон ро
هزار اردشیر و هزار اردوان را
Шаҳаншоҳи гетӣ ситонасту шоҳон
شهنشاه گیتی ستان است و شاهان
Мусаххари шаҳаншоҳи гетии ситон ро
مسخر شهنشاه گیتی ستان را
Зиҳии подшоҳӣ ки фатҳасту ҳурмат
زهی پادشاهی که فتح است و حرمت
зи маликати заминро зи ҳикмати замон ро
ز ملکت زمین را ز حکمت زمان را
Ба бозори адли ту аз баси равое
به بازار عدل تو از بس روایی
Равон тайра гаштааст нӯшин равон ро
روان طیره گشته است نوشین روان را
Туе шоҳи машриқи туе шоҳи мағриб
تویی شاه مشرق تویی شاه مغرب
Ба ҳуҷҷат чаҳ ҳоҷат буд мари аён ро
به حجت چه حاجت بود مر عیان را
Валикин бубахшӣ чу зин бе ниёзӣ
ولیکن ببخشی چو زین بی نیازی
Гуҳии машриқи инро гуҳии мағриби он ро
گهی مشرق این را گهی مغرب آن را
Ту фармӯдае халъати шаҳриёрӣ
تو فرموده ای خلعت شهریاری
Ба гетии фалону фалону фалон ро
به گیتی فلان و فلان و فلان را
зи ту малику ҷон ( баҳр ) ҳар малики дорӣ
ز تو ملک و جان (بهر) هر ملک داری
Чаҳ ғоят буд миннати малику ҷон ро
چه غایت بود منت ملک و جان را
Бисоти ту бӯсидану банда бӯдан
بساط تو بوسیدن و بنده بودن
Ба шоҳии расониди фағфуру хон ро
به شاهی رسانید فغفور و خان را
Забони ҷузи туро шоҳ шоҳон нахонд
زبان جز تو را شاه شاهان نخواند
Ба аз рости гуфтан чаҳ бошад забон ро
به از راست گفتن چه باشد زبان را
Даҳон то санои туро раҳ гузар шуд
دهان تا ثنای تو را ره گذر شد
Сногўӣ шуд ҳар даҳоне забон ро
ثناگوی شد هر دهانی زبان را
Ҷаҳонро ҷаҳони бахши соҳиби қиронӣ
جهان را جهان بخش صاحب قرانی
Ки бошад қарин чун ту соҳиби қирон ро
که باشد قرین چون تو صاحب قران را
Зафар бо Аннану рикоб ту бошад
ظفر با عنان و رکاب تو باشد
Ҳазор офарини он рикобу Аннан ро
هزار آفرین آن رکاب و عنان را
Ба науммат амон ёфт динору дунё
به نامت امان یافت دینار و دنیا
Атои ту чун хор кард ин ва он ро
عطای تو چون خوار کرد این و آن را
Бақоӣ ту шуд посбони шариъат
بقای تو شد پاسبان شریعت
Бақои абади зебади ин посбон ро
بقای ابد زیبد این پاسبان را
Синон чу нилӯфарати лола гаван шуд
سنان چو نیلوفرت لاله گون شد
Чаҳ мояи диҳии хӯни душмани синон ро
چه مایه دهی خون دشمن سنان را
Рухи бадсиголи ту аз бими теғат
رخ بدسگال تو از بیم تیغت
Мадад медиҳад зардии заъфарон ро
مدد می دهد زردی زعفران را
Сиришки мухолифи зи саҳми синонат
سرشک مخالف ز سهم سنانت
Ҳикоят кунад сурхии арғавон ро
حکایت کند سرخی ارغوان را
зи шоҳони туро ҷовдонаст давлат
ز شاهان تو را جاودان است دولت
Ту зебӣу баси давлати ҷовдон ро
تو زیبی و بس دولت جاودان را
Наёяд туро нақс дар шаҳриёрӣ
نیاید تو را نقص در شهریاری
Аз он сон ки айби эзади ғайби дон ро
از آن سان که عیب ایزد غیب دان را
Ҷаҳонро ба малик ту бошад тафохур
جهان را به ملک تو باشد تفاخر
Ба гавҳари тафохур буд баҳру кон ро
به گوهر تفاخر بود بحر و کان را
Ба адли ту хуррам буд дайну дунё
به عدل تو خرم بود دین و دنیا
Ба борон буд хуррамии бӯстон ро
به باران بود خرمی بوستان را
Ба шеър равон гуфт мадҳати равонам
به شعر روان گفت مدحت روانم
Равое фузунаст шеъри равон ро
روایی فزون است شعر روان را
Ҳаме то бимонад ҷаҳони ҷаҳанда
همی تا بماند جهان جهنده
Ҷаҳони дори бодии ҷаҳони ҷаҳон ро
جهان دار بادی جهان جهان را
Ба девони ту иқтидо доду дайн ро
به دیوان تو اقتدا داد و دین را
Ба фармони ту илтиҷои инсу ҷон ро
به فرمان تو التجا انس و جان را