Булбул кушода кард забон бар санои гул

بلبل گشاده کرد زبان بر ثنای گل

Маъшӯқ булбуласт рухи длгшои гул

معشوق بلبل است رخ دلگشای گل

Ҳар шаби зи шом то ба саҳар соҳирӣ кунем

هر شب ز شام تا به سحر ساحری کنیم

Ман дар санои булбул ва ӯ дар санои гул

من در ثنای بلبل و او در ثنای گل

Маъзули гашти соқӣ ва мансӯх шуд самоъ

معزول گشت ساقی و منسوخ شد سماع

Ин аз навой булбул ва он аз лақои гул

این از نوای بلبل و آن از لقای گل

Дар зери шукру миннатам аз гӯшу чашми худ

در زیر شکر و منتم از گوش و چشم خود

Гоҳ аз барои булбулу гоҳ аз барои гул

گاه از برای بلبل و گاه از برای گل

Дорам дарин хўои хушу бод гул фишон

دارم درین خوای خوش و باد گل فشان

Дрсри нишоти бода ва дар дили ҳавои гул

درسر نشاط باده و در دل هوای گل

Вақт гуласт хез биор эй гули бабор

وقت گل است خیز بیار ای گل ببار

Зон ма ки ҳаст гӯнае аз ошнои гул

زان مه که هست گونه ای از آشنای گل

Дод нишоту ъушрату инсофи умру айш

داد نشاط و عشرت و انصاف عمر و عیش

Бустони зи гул ки дайр намонад бақои гул

بستان ز گل که دیر نماند بقای گل