Наз халқи ҳеҷ кори марои истиқоматӣ

نز خلق هیچ کار مرا استقامتی

Наз ҳеҷ дӯст , шарти вафоро иқоматӣ

نز هیچ دوست، شرط وفا را اقامتی

Аз чарх бесаботу зхўршид бе навол

از چرخ بی ثبات و زخورشید بی نوال

Дорам чу зарраи шахсе ва чун чархи қоматӣ

دارم چو ذره شخصی و چون چرخ قامتی

На ашки меғро чу бнонм ъзўбтӣ аст

نه اشک میغ را چو بنانم عذوبتی است

На ҳади теғро чу забонами сромтӣ

نه حد تیغ را چو زبانم صرامتی

Бо зулми даҳри фоидаи надиҳади кифоятӣ

با ظلم دهر فایده ندهد کفایتی

Бо ҷаври чарх суд надорад шаҳоматӣ

با جور چرخ سود ندارد شهامتی

Ҳрсоътии қарини тани ман мазаллатӣ

هرساعتی قرین تن من مذلتی

Ҳар лаҳзаи надими дили ман надоматӣ

هر لحظه ندیم دل من ندامتی

Гӯйии змни мизоҷи фалакро млолтӣ аст

گویی زمن مزاج فلک را ملالتی است

Вази лафзи ман димоғи ҷаҳонро сомтӣ

وز لفظ من دماغ جهان را سآمتی

Гар зотш ситора наёбам саодатӣ

گر زآتش ستاره نیابم سعادتی

Взсҳбт замона набинам саломатӣ

وزصحبت زمانه نبینم سلامتی

Байнами зтозаҳи тозаи ғаму гӯнаи гӯнаи ранҷ

بینم زتازه تازه غم و گونه گونه رنج

Пеш аз қиёмати омада бар ман қиёматӣ

پیش از قیامت آمده بر من قیامتی

Каз дӯстон ба арзи насиҳати Фзиҳтӣ

کز دوستان به عرض نصیحت فضیحتی

Вази меҳтарон ба ҷои каромати маломатӣ

وز مهتران به جای کرامت ملامتی

То гашти гирди хотири ман хутбаи амал

تا گشت گرد خاطر من خطبه عمل

Масъӯди саъд вор кашидам ғароматӣ

مسعود سعد وار کشیدم غرامتی

Ҳабсӣ ки доштам ки дар он ҳабс раҳ наёфт

حبسی که داشتم که در آن حبس ره نیافت

Дар гӯши ман на бонги намозӣ на қоматӣ

در گوش من نه بانگ نمازی نه قامتی

Гардуни эмом бехирадон кард мари маро

گردون امام بی خردان کرد مر مرا

Ҳаргизи бад-ӣн мисол шунидае имоматӣ

هرگز بدین مثال شنیده ای امامتی

Ифлосро чаҳ хоҳӣ аз ин ба нишоне

افلاس را چه خواهی از این به نشانیی

Ва афлокро чаҳ бояд аз ба аломатӣ

و افلاک را چه باید از به علامتی

Бару каромати азалиро талаб кунам

بر و کرامت ازلی را طلب کنم

Чун табъ рӯзгор надорад кароматӣ

چون طبع روزگار ندارد کرامتی