эй хусрави мулӯку ҷаҳони дори чираи даст

ای خسرو ملوک و جهان دار چیره دست

Султони шарқу ғарбу худованд ҳар ки ҳаст

سلطان شرق و غرب و خداوند هر که هست

Бо давлати ҷавони ту даҳри хрФи ҷавон

با دولت جوان تو دهر خرف جوان

Бо ҳиммати баланди ту чархи баланди паст

با همت بلند تو چرخ بلند پست

На дидаи мулӯк чу ту шаҳриёр дид

نه دیده ملوک چو تو شهریار دید

На бар сарири малик чу ту подшо нишаст

نه بر سریر ملک چو تو پادشا نشست

Теғи ту мамлакати зи каф ҳар малики ситад

تیغ تو مملکت ز کف هر ملک ستد

Гурзи ту тоҷ дар сар ҳар подшои шикаст

گرز تو تاج در سر هر پادشا شکست

Он кас ки бо вафои ту роҳи вифоқи ҷуст

آن کس که با وفای تو راه وفاق جست

Об ҳаёт ёфт зи доми ҳалоки ҷуст

آب حیات یافت ز دام هلاک جست

Ва он кас ки бо хилофи ту пайваст дар ҷаҳон

و آن کس که با خلاف تو پیوست در جهان

Пайваст бо хилофи лекини з ҷон гусаст

پیوست با خلاف لیکن ز جان گسست

Шоҳои парастиш ту гузиданду теғи ту

شاها پرستش تو گزیدند و تیغ تو

На бут гузошт дар ҳамаи олам на бути параст

نه بت گذاشت در همه عالم نه بت پرست

Шоҳои манам ки бандаи деринаи туам

شاها منم که بنده دیرینه توام

Вокнўн шудаи сети нӯши ман аз ранҷи дил , кбст

واکنون شده ست نوش من از رنج دل، کبست

Шастаст соли умраму пеш ту бӯда ам

شصت است سال عمرم و پیش تو بوده ام

Бастаи камар ба хизмати ту нимае зи шаст

بسته کمر به خدمت تو نیمه ای ز شصت

Имрӯзи масти домаму махмури меҳнатам

امروز مست دامم و مخمور محنتم

Ҳаргизи бад-ӣни шароб чу ман кас мабод маст

هرگز بدین شراب چو من کس مباد مست

Оби марои мазаллат ҳар фоми хоҳи рехт

آب مرا مذلت هر فام خواه ریخت

Ҷони марои малолат ҳар фомдор хаст

جان مرا ملالت هر فامدار خست

Айём бар танам дар ҳар андҳии кушод

ایام بر تنم در هر اندهی گشاد

Афлок бар дилам дар ҳар шоде бибаст

افلاک بر دلم در هر شادیی ببست

эй шоҳи дасти гири маро , каз балои фом

ای شاه دست گیر مرا، کز بلای فام

Аз пой дар фитодам ва шуд кори ман зи даст

از پای در فتادم و شد کار من ز دست