ЗнФс ӯ ба латофат ҳаме расанд нуфус

زنفس او به لطافت همی رسند نفوس

зи ақл ӯ мутаҳайир ҳаме шаванд уқул

ز عقل او متحیر همی شوند عقول

Ба гоҳи азми далер ва ба гоҳи ҳзми ҳзўр

به گاه عزم دلیر و به گاه حزم حذور

Гуҳи ғазаби метанӣ , ба гоҳи афви аҷул

گه غضب متانی، به گاه عفو عجول

Мадори илму амал бар латофаташи мқсўр

مدار علم و عمل بر لطافتش مقصور

Салоҳи давлату дайн бар ишораташи мавкӯл

صلاح دولت و دین بر اشارتش موکول

Зиҳии маноқиби аслофи ту камоли хтб

زهی مناقب اسلاف تو کمال خطب

Зиҳии маҳосини авсофи ту ҷамоли фусӯл

زهی محاسن اوصاف تو جمال فصول

Сипосу шукри ту бргрдни замону замин

سپاس و شکر تو برگردن زمان و زمین

Нисори мадҳи ту дар хотири кбору Фҳўл

نثار مدح تو در خاطر کبار و فحول

На ҳиммати ту шиносад ба базли моли малол

نه همت تو شناسد به بذل مال ملال

На ҳишмати ту намояди зи роҳи адли удӯл

نه حشمت تو نماید ز راه عدل عدول

Ба лутфи як шарараст аз мосри ту , асир

به لطف یک شرر است از ماثر تو، اثیر

Ба табъи як асараст аз шамоили ту шумӯл

به طبع یک اثر است از شمایل تو شمول

зи васфи зоти ту қосир буд бенону баён

ز وصف ذات تو قاصر بود بنان و بیان

зи захми калаки ту оҷиз буд Фсолу фусӯл

ز زخم کلک تو عاجز بود فصال و فصول

Шарафи зи илм ту ёбад ҳамеи қалилу касӣр

شرف ز علم تو یابد همی قلیل و کثیر

Шарафи зи илм ту гирад ҳамеи фурӯъу усӯл

شرف ز علم تو گیرد همی فروع و اصول

Замини ғами надиҳади ҷуз ба душман ту назул

زمین غم ندهد جز به دشمن تو نزل

Қазоӣ бад накунад ҷуз ба ҳосиди ту нузул

قضای بد نکند جز به حاسد تو نزول

Ту чархи базлу атоеу ахтарати мунсиф

تو چرخ بذل و عطایی و اخترت منصف

Ту баҳри фазлу сахоеу гавҳарати мабзул

تو بحر فضل و سخایی و گوهرت مبذول

Чунин ато ки ту бахшеи зи чархи номумкин

چنین عطا که تو بخشی ز چرخ ناممکن

Чунин сахо ки ту варзии зи баҳри номътўл

چنین سخا که تو ورزی ز بحر نامعطول

Чу беатоӣ ту бошад сахо буд мухтал

چو بی عطای تو باشد سخا بود مختل

Чу бесаноӣ ту монад сухан шавад маълул

چو بی ثنای تو ماند سخن شود معلول

Ситоиши ту чаро зояд аз ҷабалати ман

ستایش تو چرا زاید از جبلت من

Агар на дар дил ман шуд ҳавои ту мҷбўл

اگر نه در دل من شد هوای تو مجبول

Навозиш чу манӣ нест кор ҳар мътӣ

نوازش چو منی نیست کار هر معطی

Ситоиш чу туе нест кор ҳар маҷҳӯл

ستایش چو تویی نیست کار هر مجهول

Чигуна васфи камолу фазойил ту кунанд

چگونه وصف کمال و فضایل تو کنند

Ҷамоатӣ ки ндонанд фозил аз мФзўл

جماعتی که ندانند فاضل از مفضول

Бақои зикр буд лоиқи худовандон

بقای ذکر بود لایق خداوندان

Чу зикр нек намонад чаҳ арз монаду тӯл

چو ذکر نیک نماند چه عرض ماند و طول

зи коху боғи бадеъу змолу малики азиз

ز کاخ و باغ بدیع و زمال و ملک عزیز

Чу рӯзгори баромад чаҳ ҳосилу маҳсӯл

چو روزگار برآمد چه حاصل و محصول

Чу хатми умр ба тан роҳ ёфт , раҳ ёбад

چو ختم عمر به تن راه یافت، ره یابد

Бад-ӣни фаноу завол ва бидон русуму тлўл

بدین فنا و زوال و بدان رسوم و طلول

Яке ба ҳоли бузургон пештар бингар

یکی به حال بزرگان پیشتر بنگر

зи подшоҳу вазиру зқоблу мақбул

ز پادشاه و وزیر و زقابل و مقبول

Ҳаме ба шеъри шиносад ҳар онкӣ бишносад

همی به شعر شناسد هر آنکه بشناسد

Духулашони зи хурӯҷу хурӯҷашони зи духул

دخولشان ز خروج و خروجشان ز دخول

зи баҳри зикр ҳаме гӯям ин чунин ашъор

ز بهر ذکر همی گویم این چنین اشعار

Чу зикр монад нахоҳад , чаҳ қойил ва чаҳ мқўл

چو ذکر ماند نخواهد، چه قایل و چه مقول

Ба шеър бад натавон зикри нек ҳосил кард

به شعر بد نتوان ذکر نیک حاصل کرد

Абии каъб азизаст неи абии селлул

ابی کعب عزیز است نی ابی سلول

Ҳамеша то ки зи нусрати ҷудо буд хизлон

همیشه تا که ز نصرت جدا بود خذلان

Ҳамеша бош ту Мансуру ҳосидати мхзўл

همیشه باش تو منصور و حاسدت مخذول

Ҳамеша то набӯд ъз чу злу нек чу бад

همیشه تا نبود عز چو ذل و نیک چو بد

Азиз бошу бади андеши ту залилу злўл

عزیز باش و بد اندیش تو ذلیل و ذلول

зи рӯзи иди туро боди айшҳо ҳосил

ز روز عید تو را باد عیش ها حاصل

Ба моҳи рӯзаи туро боди хайрҳо мақбул

به ماه روزه تو را باد خیرها مقبول

Маи муроди туро носупурдаи пои муҳоқ

مه مراد تو را ناسپرده پای محاق

Гули бақои туро ноббрдаҳи дасти збўл

گل بقای تو را ناببرده دست ذبول