Намози шом чу суҳбат буридам аз моўӣ

نماز شام چو صحبت بریدم از ماوی

Бурӣдаи гашти тариқи саломам аз слмӣ

بریده گشت طریق سلامم از سلمی

Ба азми раҳи се мусофир мувофиқат кардем

به عزم ره سه مسافر موافقت کردیم

Ма аз сипеҳру шаб аз машриқ ва ман аз моўӣ

مه از سپهر و شب از مشرق و من از ماوی

Чу бахт бар лаб Ҷайҳун фиканд рахти маро

چو بخت بر لب جیحون فکند رخت مرا

Ба ҳам шуданд се Ҷайҳуни з гиряам дар вай

به هم شدند سه جیحون ز گریه ام در وی

Яке зи аб ва ду аз хӯни се аз ду дидаи ман

یکی ز اب و دو از خون سه از دو دیده من

зи дарду доғи ватан хӯн гиристанд ҳаме

ز درد و داغ وطن خون گریستند همی

Ба ҷузи фироқи рафиқон ки донад ин санъат

به جز فراق رفیقان که داند این صنعت

Ки аз ду дидаи ду дарё ҳаме кунад аншӣ

که از دو دیده دو دریا همی کند انشی

зи мавҷи ҷунбиш гардун бидид дидаи ман

ز موج جنبش گردون بدید دیده من

Нишони гардиши каждуму печиши афъӣ

نشان گردش کژدم و پیچش افعی

Ҳаме расед фиғони ду чизи ман бадви чиз

همی رسید فغان دو چیز من بدو چیز

зи қаър чаҳ ба сурайёи зи авҷи ма ба срӣ

ز قعر چه به ثریا ز اوج مه به ثری

Ба накбатӣ бибаредам раҳе ки фитна аз ӯ

به نکبتی ببریدم رهی که فتنه از او

Чунонкии сӯрати Монии зи хомаи Монӣ

چنانکه صورت مانی ز خامه مانی

Дар он миёни шаби тории зи шарқи сари барзад

در آن میان شب تاری ز شرق سر برزد

Чу иллатӣ ки набошад дар ӯ умеди дуӣ

چو علتی که نباشد در او امید دوی

Ситорагони ҳама чун оби дидаи маҷнӯн

ستارگان همه چون آب دیده مجنون

зи тирагии шаби торӣ чу турраи Лайлӣ

ز تیرگی شب تاری چو طره لیلی

Ба муҳкамӣу дурустӣ чу азми ман гардун

به محکمی و درستی چو عزم من گردون

Ба равшанӣу баландӣ чу шеъри ман шеърӣ

به روشنی و بلندی چو شعر من شعری

Бенот наъш ба нури маъонии равшан

بنات نعش به نور معانی روشن

Даров сҳо ба заъифӣ чу лафз бе маънӣ

دراو سها به ضعیفی چو لفظ بی معنی

Фалак чу аъамӣ бар ҷои худ фурӯмонда

فلک چو اعمی بر جای خود فرومانده

Назораи чашми кавокиб бар ӯ ба астҳзӣ

نظاره چشم کواکب بر او به استهزی

Гирифтаи ҳамчуи Асое , мҷраҳи андари даст

گرفته همچو عصایی، مجره اندر دست

Асои мҷраҳ буд чун фалак буд аъамӣ

عصا مجره بود چون فلک بود اعمی

Ситораи лашкару бозори лашкарии гардун

ستاره لشکر و بازار لشکری گردون

Ба саъду наҳс дар ӯ дору гиру байъу шарӣ

به سعد و نحس در او دار و گیر و بیع و شری

Ман андар ӯ мутаҳайир ки ҳеҷ халқ набӯд

من اندر او متحیر که هیچ خلق نبود

Ки ҳеҷ аз ман ва аз ҳол ман кунад анҳӣ

که هیچ از من و از حال من کند انهی

Тариқи ман ба яке бар бекарону маро

طریق من به یکی بر بیکران و مرا

Дар ӯ на ваъдаи ман ва на роҳати селоӣ

در او نه وعده من و نه راحت سلوی

Збими боди сумуму балои хӯни равон

زبیم باد سموم و بلای خون روان

Равони шахс ҳаме кард орзӯии фаннӣ

روان شخص همی کرد آرزوی فنی

Ба ивази неъмат аз ӯ шахсро ънои ҳамроҳ

به عوض نعمت از او شخص را عنا همراه

Ба ҷои роҳат азов рӯҳро азоби аҷрӣ

به جای راحت ازاو روح را عذاب اجری

Ба Ямани дарга соҳиб сазост барбандам

به یمن درگه صاحب سزاست بربندم

Дар ӯ забону равон аз шикояту ?шкевӣ

در او زبان و روان از شکایت و شکوی

Куҷои қабоили аҳли шараф , зиёвуддин

کجا قبایل اهل شرف، ضیاءالدین

Низоми итрату таъйиди шаръу нури ҳудо

نظام عترت و تایید شرع و نور هدی

Ҷамоли ҳасани мъолии Абулҳасани тоҳир

جمال حسن معالی ابوالحسن طاهر

Ки аз срии асар қадар ӯст то ба алӣ

که از ثری اثر قدر اوست تا به علی

На ҷуз мтобът ӯст шаръро рухсат

نه جز متابعت اوست شرع را رخصت

На ҷуз мувофиқат ӯст ақлро фатво

نه جز موافقت اوست عقل را فتوی

Ба тани хулосаи нур омадааст бе зулмат

به تن خلاصه نور آمده است بی ظلمت

Ба дили хазинаи маънӣ шудааст бе даъвӣ

به دل خزینه معنی شده است بی دعوی

Замини ҳазрат ӯ рости мояи фирдавс

زمین حضرت او راست مایه فردوس

Дарахти хизмат ӯ рости сояи тӯбо

درخت خدمت او راست سایه طوبی

Агар сутӯда кунад мардро дсору шиор

اگر ستوده کند مرد را دثار و شعار

Дсор ӯ вараъасту шиор ӯ тақво

دثار او ورع است و شعار او تقوی

Ҳар он касе ки тамассук кунад ба хизмат ӯ

هر آن کسی که تمسک کند به خدمت او

Дуруст карда тамассук ба ърўаҳи алўсқӣ

درست کرده تمسک به عروه الوثقی

Ба садр ӯ нарасад ртбти мухолиф ӯ

به صدر او نرسد رتبت مخالف او

Куҷо буд чу ҳаёти абад , мамоти Фҷӣ

کجا بود چو حیات ابد، ممات فجی

Агар чаҳ мадҳу ҳиҷо ҳар давон сухан бошанд

اگر چه مدح و هجا هر دوان سخن باشند

Хилоиқаст ба фахри мдиҳу нанги ?ҳеҷӣ

خلایق است به فخر مدیح و ننگ هجی

Вгрчаҳ дар зсдФи хезад ӯ ба аз садаф аст

وگرچه در زصدف خیزد او به از صدف است

Бааст агар чаҳ заданеаст садр аз ?дане

به است اگر چه زدنیی است صدر از دنیی

Зиҳии ду чашми хирадро чу зинати дидор

زهی دو چشم خرد را چو زینت دیدار

Зиҳии ду гӯши тмъро чу ояти башарӣ

زهی دو گوش طمعرا چو آیت بشری

Музайянӣ ба фазойил чу аз нуҷуми сипеҳр

مزینی به فضایل چو از نجوم سپهر

Муназзаҳии зи маъоӣиб чу аз гунаҳи яҳё

منزهی ز معایب چو از گنه یحیی

Агар мубашшири ҷадати забони исо буд

اگر مبشر جدت زبان عیسی بود

Дар ин замона ба илмӣу зуҳд чун исо

در این زمانه به علمی و زهد چون عیسی

Агар дурустӣу ҳақ дар амонаташи ду гўост

اگر درستی و حق در امانتش دو گواست

Ту дар шарафи ду гувоҳат буд зоаму абӣ

تو در شرف دو گواهت بود زام و ابی

Манам ки кардаам аз баҳри офарину саноат

منم که کرده ام از بهر آفرین و ثنات

Чунин сухани зтни лоғару дами Фрбӣ

چنین سخن زتن لاغر و دم فربی

Хиради хазинаи фикрам чу дод хотир кард

خرد خزینه فکرم چو داد خاطر کرد

Равон ҳар оинаи андешаи базлу умри Фдӣ

روان هر آینه اندیشه بذل و عمر فدی

Худ аз захираи ?данеи маро насибӣ нест

خود از ذخیره دنیی مرا نصیبی نیست

Ҳамеи змдҳи ту созами захираи уқбо

همی زمدح تو سازم ذخیره عقبی

Гузашти навбати шаъбону давр рӯза расед

گذشت نوبت شعبان و دور روزه رسید

Ки ҳаст мавсими асҳоби тилсону радӣ

که هست موسم اصحاب طیلسان و ردی

Фасодро ба қудумаш заъиф шуд қӯт

فساد را به قدومش ضعیف شد قوت

Салоҳро ба вусӯлаши баланди гашти луӣ

صلاح را به وصولش بلند گشت لوی

Хуҷастаи бодои ҳам рӯзаи рӯза ва ҳам ид

خجسته بادا هم روزه روزه و هم عید

Туро савобу саломати адуатро блўӣ

تو را ثواب و سلامت عدوت را بلوی

Ҳамеша то шарафи каъба аз мно ва сафост

همیشه تا شرف کعبه از منا و صفاست

Сароу садр ва дарат , каъбау сафо ва манӣ

سرا و صدر و درت، کعبه و صفا و منی

Ҳамаи саодату иқболи бодат аз гардун

همه سعادت و اقبال بادت از گردون

Ҳамаи каромату таъйиди бодат аз мавло

همه کرامت و تایید بادت از مولی