Шеърасту бас ки хондан ӯ номи мард ро

شعر است و بس که خواندن او نام مرد را

Машҳури шаҳру шуҳраи халқ ҷаҳон кунад

مشهور شهر و شهره خلق جهان کند

Рӯзии ҳазор бори сари зулфи бишиканад

روزی هزار بار سر زلف بشکند

Тарсам ба аҳду дӯстии ман ҳамон кунад

ترسم به عهد و دوستی من همان کند

Доим ҳаме кунам лаби ширинашро сифат

دایم همی کنم لب شیرینش را صفت

Охир ба бӯсае дили ман шодмон кунад

آخر به بوسه ای دل من شادمان کند