Кеҳтару меҳтар аз вазеъу шариф

کهتر و مهتر از وضیع و شریف

Ҳама аз рӯзгор ранҷуранд

همه از روزگار رنجورند

Дӯстонгар ба дӯстон нарасанд

دوستان گر به دوستان نرسند

Андари ин рӯзгор маъзӯранд

اندر این روزگار معذورند

Таркони ту вшоқи хуршед

ترکان تو وشاق خورشید

Шамшери зан вФлк саворанд

شمشیر زن وفلک سوارند

Дар базм чу лолаи длгшоинд

در بزم چو لاله دلگشایند

Дар разм чу шер пойдоранд

در رزم چو شیر پایدارند

Дар маҷлиси лаҳв ҷон физойанд

در مجلس لهو جان فزایند

Дар ҳолати ҳарб ҷон нисоранд

در حالت حرب جان نثارند

Аз пардаи лаъибгар ба ногоҳ

از پرده لعب گر به ناگاه

Бар моҳи фалак назар гуморанд

بر ماه فلک نظر گمارند

Сад тир ба як камони ниҳода

صد تیر به یک کمان نهاده

Дар доман осмон шуморанд

در دامن آسمان شمارند