Гар шаб чу дароз гардад эй мояи ноз

گر شب چو دراز گردد ای مایه ناز

Танро ба фиғони ораду дилро ба гудоз

تن را به فغان آرد و دل را به گداز

Чунаст диламро ба ду зулфи ту ниёз

چون است دلم را به دو زلف تو نیاز

Гар нойиб зулф туаст шабҳои дароз

گر نایب زلف توست شبهای دراز