Аз дидани халқ , дида бедӯст бидӯз

از دیدن خلق، دیده بی دوست بدوز

Вази суҳбат бе дилии зи дили кӣнаи бтўз

وز صحبت بی دلی ز دل کینه بتوز

Монандаи абру шамъ , аз ин пас шабу рӯз

ماننده ابر و شمع، از این پس شب و روز

Бе дидаи ҳамегарӣ ва бедил май сӯз

بی دیده همی گری و بی دل می سوز