Гар дод ҷафои рӯзгор эй дилхоҳ

گر داد جفای روزگار ای دلخواه

Бар мӯии сиёҳи ман сипедиро роҳ

بر موی سیاه من سپیدی را راه

Дар ман ба ҳақорат натавон кард нигоҳ

در من به حقارت نتوان کرد نگاه

Як бози сипед ба зи сад зоғи сиёҳ

یک باز سپید به ز صد زاغ سیاه