Шодами здл ки ошиқи он зулф дилкаш аст

شادم ز دل که عاشق آن زلف دلکش است

Аз ишқ ишқ ӯст ки бо дили маро хуш аст

از عشق عشق اوست که با دل مرا خوش است

Зулфин ӯ кашам ки сари зулф ӯ маро

زلفین او کشم که سر زلف او مرا

Дилбанду длФрибу длором ва дилкаш аст

دلبند و دلفریب و دلارام و دلکش است

Тӯфони зоби хезад ва то ошиқам бар ӯ

طوفان ز آب خیزد و تا عاشقم بر او

Аз ишқ дар дилами ҳамаи тӯфон оташ аст

از عشق در دلم همه طوفان آتش است

Ҳасану ҷамолу нақш ванигору буту баҳор

حسن و جمال و نقش و نگار و بت و بهار

Гар дил баранд назд Рахши ҷой ҳар шаш аст

گر دل برند نزد رُخَش جای هر شش است

Кардааст таркиш аз дили ман тири ғмзгонш

کرده است ترکش از دل من تیر غمزگانش

Аз тир ҷурм нест ҷинояти з таркиш аст

از تیر جرم نیست جنایت ز ترکش است

Гарчи збҳри фитнаи дили дилрабои ман

گرچه ز بهر فتنه دل دلربای من

Моҳи ситораи оризу ҳури парӣ вааш аст

ماه ستاره‌عارض و حور پری‌وش است

Надаҳум ба нақши сӯрат ӯ дил ки дар дилам

ندهم به نقش صورت او دل که در دلم

Меҳри амири Сайиди олам мунаққаш аст

مهر امیر سید عالم منقش است

Ҷон дар танам ба банди ду зулфаш муқайяд аст

جان در تنم به بندِ دو زلفش مقید است

Ва андари таниши латофати ҷон муҷаррад аст

و اندر تنش لطافت جان مجرد است

( ҳушёри он касе ки буд масти ҷом ӯ

(هشیار آن کسی که بود مست جام او

Озоди он касе ки ба ишқаш муқайядаст )

آزاد آن کسی که به عشقش مقید است)

То оби гули таровати рухсор ӯ бабрад

تا آب گل طراوت رخسار او ببرد

Ашками зъшқ ӯ чу гулоб мсъд аст

اشکم ز عشق او چو گلاب مصعد است

То аз назораи рухи рангинаши муфлисам

تا از نظارهٔ رخ رنگینش مفلسم

Шаби мӯнисами назораи шеърӣ ва фарқад аст

شب مونسم نظاره شعری و فرقد است

Гар оризаш назора кунӣ сунъ эзадаст

گر عارضش نظاره کنی صنع ایزدست

Он сунъи эзади офати дайн Муҳамад аст

آن صنع ایزد آفت دین محمد است

Бурданди дили зи ман руху зулфаш ки аҳдашон

بردند دل ز من رخ و زلفش که عهدشان

Бо икдгр ба бурдани дилҳо муаккад аст

با یکدگر به بردن دل‌ها موکد است

Асбоби длстонӣу анвоъи дилбарӣ

اسباب دلستانی و انواع دلبری

Бо он рухи мавриду зулф мъқд аст

با آن رخ مُوَرَّد و زلف معقّد است

Иқболи осмонӣу таъйиди эзадӣ

اقبال آسمانی و تایید ایزدی

Бо Сайиди аҷал кабӣр мӯед аст

با سید اجل کبیر موید است

Рӯйиши нишони зснъти наққош чин диҳад

رویش نشان ز صنعت نقاش چین دهد

Рӯйиши нигар ҳамеша нишоне чунин диҳад

رویش نگر همیشه نشانی چنین دهد

Зулфин збс ки бар гул ва бар ёсамин занад

زلفین ز بس که بر گل و بر یاسمین زند

Ҷонро ба тӯҳфаи буии гул ва ёсамин диҳад

جان را به تحفه بوی گل و یاسمین دهد

Пеш оядам ба роҳ ва диҳад бӯса бар замин

پیش آیدم به راه و دهد بوسه بر زمین

Лаб пеш ӯст бӯса чаро бар замин диҳад

لب پیش اوست بوسه چرا بر زمین دهد

Саъби оҳанӣн диласт ва нахоҳад ҳамеи дилаш

صعب آهنین دل است و نخواهد همی دلش

То шодеи бад-ӣни дил андӯҳгин диҳад

تا شادی‌ای بدین دل اندوهگین دهد

Гӯйии ҳронкаҳро бар симин диҳад худоӣ

گویی هرآنکه را برِ سیمین دهد خدای

Аз рағми ошиқонаши дил оҳанӣн диҳад

از رغم عاشقانش دل آهنین دهد

Як ваъдаи висол аз ӯ ростӣ наёфт

یک وعده وصال از او راستی نیافت

Вари ваъда фироқ диҳад ростин диҳад

ور وعدهٔ فراق دهد راستین دهد

Аз рӯзи васл ӯ тарабии хостами надод

از روز وصل او طربی خواستم نداد

Онч ӯ надоди мадҳи аҷал муҷаддадин диҳад

آنچ او نداد مدح اجل مجد دین دهد

Ороми дили зи зулф беором карда ам

آرام دل ز زلف بی آرام کرده ام

Вази номи ишқи тӯҳфа айём карда ам

وز نام عشق تحفه ایام کرده ام

Дар дил маро намонад зи ороми дили нишон

در دل مرا نماند ز آرام دل نشان

То хештани нишонаи ин ном карда ам

تا خویشتن نشانهٔ این نام کرده ام

Аз ишқ рӯй ӯ ки ҳамаи ранги сим аз ӯст

از عشق روی او که همه رنگ سیم از اوست

Гӯйӣ ки ранг рӯй зи зар вом карда ам

گویی که رنگ روی ز زر وام کرده ام

То дил ба зулфу оризу рӯйиш супурда ам

تا دل به زلف و عارض و رویش سپرده ام

Дилро зи машку симу саман дом карда ам

دل را ز مشک و سیم و سمن دام کرده ام

Солими бурун шудааст зи ҳангоми номи ишқ

سالم برون شده‌ست ز هنگام نام عشق

Корӣ ки кардаам на ба ҳангом карда ам

کاری که کرده ام نه به هنگام کرده ام

Мардон басӣ кунанд ба нокоми корҳо

مردان بسی کنند به ناکام کارها

Ман дили асири ишқ ба ноком карда ам

من دل اسیرِ عشق به ناکام کرده ام

Аз доми ошиқӣ ба саломат бурун шавам

از دام عاشقی به سلامت برون شوم

То илтиҷо ба умда ислом карда ам

تا التجا به عمده اسلام کرده ام

Дар ошиқӣ ҳар онкӣ маломат кунад маро

در عاشقی هر آنکه ملامت کند مرا

Бемӯҷибӣ ғурем ғаромат кунад маро

بی موجبی غریم غرامت کند مرا

Дар доми ошиқӣ на ман афтодаам нахуст

در دام عاشقی نه من افتاده ام نخست

Ҳосид ба ошиқӣ чаҳ маломат кунад маро

حاسد به عاشقی چه ملامت کند مرا

Хурсанд гаштаам ба салом аз забони дӯст

خرسند گشته ام به سلام از زبان دوست

То он саломи ҷуфт саломат кунад маро

تا آن سلام جفت سلامت کند مرا

Созам ба ишқи қоматаш аз сарви ғмгсор

سازم به عشق قامتش از سرو غمگسار

То сарв аз ӯ ҳикоят қомат кунад маро

تا سرو از او حکایت قامت کند مرا

Бо рӯй дӯсти рӯзи қиёмат хуш оядам

با روی دوست روز قیامت خوش آیدم

Андӣ ки васли хеш каромат кунад маро

اندی که وصل خویش کرامت کند مرا

Гар бахтро висоли лабаш подшо кунад

گر بخت را وصال لبش پادشا کند

Аз давлати қавом имомат кунад маро

از دولت قوام امامت کند مرا

Гар дили зъшқи маъдани офат ҳаме шавад

گر دل ز عشق معدن آفت همی شود

Аз ғояти қабули латофат ҳаме шавад

از غایت قبول لطافت همی شود

Гар ошиқии зъшқ ба офат ҳазар макун

گر عاشقی ز عشق به آفت حذر مکن

Ҳар ошиқӣ ба ишқи азоФт ҳаме шавад

هر عاشقی به عشق اضافت همی شود

Назд лабони дӯст ки ғоиб шавад рақиб

نزد لبان دوست که غایب شود رقیب

Ҳар шаби равони ман ба зиёфат ҳаме шавад

هر شب روان من به ضیافت همی شود

Даврами зи ёр ва аз дили ман ёд ӯ на давр

دورم ز یار و از دل من یاد او نه دور

Даврии миёни мо на масофат ҳаме шавад

دوری میان ما نه مسافت همی شود

Ҳар дил ки сайд ишқ нагардад зарфият нест

هر دل که صید عشق نگردد ظریف نیست

Дили сайди ошиқии ззроФт ҳаме шавад

دل صید عاشقی ز ظرافت همی شود

Гар хӯн шавад зондаҳи дили ашки ошиқон

گر خون شود ز اندُه دل اشک عاشقان

Аз бими ҳиҷру заҳмати офат ҳаме шавад

از بیم هجر و زحمت آفت همی شود

Вар дар шавад ба вақти сухани лафзи модҳон

ور در شود به وقت سخن لفظ مادحان

Аз мадҳати низоми хилофат ҳаме шавад

از مدحت نظام خلافت همی شود

Дар даҳонаш таънаи ҳаме бар садаф занад

دُرّ دهانش طعنه همی بر صدف زند

Хӯбии ҳаме ба сӯрати хубаш слФ занад

خوبی همی به صورت خوبش صلف زند

То кардаам здли садаф дар ишқ ӯ

تا کرده ام ز دل صدف دُرّ عشق او

Рӯзии ҳазор тири бало бар садаф занад

روزی هزار تیر بلا بر صدف زند

Гаштааст ҷони ман ҳадафи тири ғмзгонш

گشته‌ست جان من هدف تیر غمزگانش

Як тир нест кон на ҳаме бар ҳадаф занад

یک تیر نیست کان نه همی بر هدف زند

Ҳар рӯзи бомдод чу сар барканд зхўоб

هر روز بامداد چو سر برکند ز خواب

Пеши ҷамол ӯ сипаҳи фитна саф занад

پیش جمال او سپه فتنه صف زند

Вази шодии назораи рӯйиш бар осмон

وز شادی نظارهٔ رویش بر آسمان

Хуршеди пои кӯбаду ноҳид даф занад

خورشید پای کوبد و ناهید دف زند

Лофии занам ба ҳар нафасӣ ба ҷаҳонён

لافی زنم به هر نفسی به جهانیان

Гар бо ман он санами нафасӣ аз лутф занад

گر با من آن صنم نفسی از لطف زند

Ман лоф аз он нафаси занаму нафаси нотиқа

من لاف از آن نفس زنم و نفس ناطقه

Лоф аз ҷамоли итрату фахр шараф занад

لاف از جمال عترت و فخر شرف زند

Гар ошиқӣ на моя офот бошадӣ

گر عاشقی نه مایهٔ آفات باشدی

Ошиқ шудани маро змҳмот бошадӣ

عاشق شدن مرا ز مهمّات باشدی

Гар дар миёнаи таънаи бдгўии нестӣ

گر در میانه طعنهٔ بدگوی نیستی

Ҷони маро ба ишқ мубоҳот бошадӣ

جان مرا به عشق مباهات باشدی

Маъшӯқи ман мухолифи ман нестӣ ба ишқ

معشوق من مخالف من نیستی به عشق

Гар ишқро ба ишқ мукофот бошадӣ

گر عشق را به عشق مکافات باشدی

Дилро саодатӣаст муноҷоти дилбарон

دل را سعادتی‌ست مناجات دلبران

эй кошкӣ ки ваҷҳ муноҷот бошадӣ

ای کاشکی که وجه مناجات باشدی

Бошанда шуд ба кӯии хароботи ёри ман

باشنده شد به کوی خرابات یار من

эй кошкӣ ба кӯй муроот бошадӣ

ای کاشکی به کوی مراعات باشدی

Гар ҷони ман зи ишқ бе ороми нестӣ

گر جان من ز عشق بی آرام نیستی

Ороми ман ба кӯй харобот бошадӣ

آرام من به کوی خرابات باشدی

Гар домани висол ба даст оядӣ маро

گر دامن وصال به دست آیدی مرا

Аз ҷӯаду ҷоҳи Сайид содот бошадӣ

از جود و جاه سید سادات باشدی

Гарчи збнди бандагӣ озод бӯда ам

گرچه ز بند بندگی آزاد بوده ام

Дар банди ишқи тарки парӣ зод бӯда ам

در بند عشق تُرک پری‌زاد بوده ام

Имрӯз банда кард марои зулфу банд ӯ

امروز بنده کرد مرا زلف و بند او

Аз ваии маро чаҳ фоида козод бӯда ам

از وی مرا چه فایده کآزاد بوده ام

Аз чашми хешу сӯрати нақши хаёли дӯст

از چشم خویش و صورت نقش خیال دوست

Ҳар шаби ҳарифи диҷла Бағдод бӯда ам

هر شب حریف دجلهٔ بغداد بوده ام

Вази ёди чашму зулфу хаташ дар сароби ҳиҷр

وز یاد چشم و زلف و خطش در سراب هجر

Бо наргису бунафша ва шамшод бӯда ам

با نرگس و بنفشه و شمشاد بوده ام

Бӯдааст ёди ман дил ӯро ки умрҳо

بوده‌ست یاد من دل او را که عمرها

Аз ишқ ӯ ба нола ва фарёд бӯда ам

از عشق او به ناله و فریاد بوده ام

Қӯти дилам ки дам назанад ҷузад ба ёд ӯ

قوت دلم که دم نزند جزد به یاد او

Он бас кунад ки бар дил ӯ ёд бӯда ам

آن بس کند که بر دل او یاد بوده ام

Гар ҳеҷ вақт шод набудам зўсл ӯ

گر هیچ وقت شاد نبودم ز وصل او

Аз ҷӯади садри мӯсавиён шод бӯда ам

از جود صدر موسویان شاد بوده ام

Хуррам ба рӯй ишқ шавад рӯзгори дил

خرم به روی عشق شود روزگار دل

Савдои ишқи ёри ҳамаи рӯзи кори дил

سودای عشقِ یار همه روز کارِ دل

Ҷуз рӯй некӯон набӯд ихтиёри чашм

جز روی نیکوان نبود اختیار چشم

Ҷузи ишқ дилбарон набӯд ихтиёри дил

جز عشق دلبران نبود اختیار دل

Дилро ба доғи ишқ маломат макун ки ҳаст

دل را به داغ عشق ملامت مکن که هست

Ҳасан аз шумори аллоҳу ишқ аз шумори дил

حسن از شمار الله و عشق از شمار دل

Аз дӯст бо ду гӯнаи баҳорам ки омадаст

از دوست با دو گونه بهارم که آمدست

Рӯйиши баҳори дидау ишқаши баҳори дил

رویش بهار دیده و عشقش بهار دل

ӯ дӯстдор дил шуд ва ман дӯстдор ӯ

او دوستدار دل شد و من دوستدار او

Ман дӯстдор ӯ ба ва ӯ дӯстдори дил

من دوستدار او به و او دوستدار دل

Дили ишқ ӯ ниҳоди маро дар миёни ҷон

دل عشق او نهاد مرا در میان جان

Дилбар чаро ниҳоди маро бар канори дил

دلبر چرا نهاد مرا بر کنار دل

Гар хуррам аз диласт ҳамаи рӯзгори ишқ

گر خرم از دل است همه روزگار عشق

Хуррами зсдр шарқ шавад рӯзгори дил

خرم ز صدر شرق شود روزگار دل

эй ман ниҳодаи меҳри туро дар миёни ҷон

ای من نهاده مهر تو را در میان جان

Дорам ҳазор гӯнаи зъшқти зиёни ҷон

دارم هزار گونه ز عشقت زیان جان

эй ту ниҳодаи меҳри мробри карони дил

ای تو نهاده مهر مرا بر کران دل

Ҷузи ман зиёни ҷон ки наад дар миёни ҷон

جز من زیان جان که نهد در میان جان

То бе туами зҷони тани ман бехабар шуда аст

تا بی توام ز جان تن من بیخبر شده‌ست

Дарҷон ту бӯдае зкаҳи пурсами нишони ҷон

در جان تو بوده ای ز که پرسم نشان جان

Рози ниҳони ҷони маро ошкора кун

راز نهان جان مرا آشکاره کن

Донеи зхлқи ҷуз ту надонад ниҳони ҷон

دانی ز خلق جز تو نداند نهان جان

Ҷонои зи ҷон ба ҳиҷри ту маҳрӯм гашта ам

جانا ز جان به هجر تو محروم گشته ام

Товон ҷон бидиҳ ки туе дар змони ҷон

تاوان جان بده که تویی در ضمان جان

Дар ҷони ман ба ғамзаи чашмат бало меар

در جان من به غمزهٔ چشمت بلا میار

То ҳам баён чашм кунам ҳам баёни ҷон

تا هم بیان چشم کنم هم بیان جان

Дидори ихтиёр эмомаст чашми чашм

دیدار اختیار امام است چشم چشم

Гуфтори ифтихор аномаст ҷони ҷон

گفتار افتخار انام است جان جان

Ҷону дилӣу номи ту ҷонон ниҳода ам

جان و دلی و نام تو جانان نهاده ام

Ин доғи байн ки бар дил ва бар ҷон ниҳода ам

این داغ بین که بر دل و بر جان نهاده ام

Ҷоно ба ҷони ту ки тамаъ баргирифта ам

جانا به جان تو که طمع برگرفته ام

Аз ҷону дил ки номи ту ҷонон ниҳода ам

از جان و دل که نام تو جانان نهاده ام

Аз баҳри қосидат ки ба ҷонам тамаъ кунӣ

از بهر قاصدت که به جانم طمع کنی

Дида ба роҳу гӯш ба фармон ниҳода ам

دیده به راه و گوش به فرمان نهاده ام

Меҳри туро ки хозини хӯбӣ ҷамол туаст

مهر تو را که خازن خوبی جمال توست

Дар сина чун хазинаи осон ниҳода ам

در سینه چون خزینه آسان نهاده ام

Меҳмони ман биё ки ман аз ҳукми ошиқӣ

مهمان من بیا که من از حکم عاشقی

Бар шарти тӯҳфаи ҳадяи меҳмон ниҳода ам

بر شرط تحفه هدیه مهمان نهاده ام

Аз кону баҳри дидау дил , ҳадяи ту ро

از کان و بحر دیده و دل، هدیهٔ تو را

Ёқӯту лаълу лўлўу марҷон ниҳода ам

یاقوت و لعل و لولو و مرجان نهاده ام

Сад ганҷ дар збҳри сухан дар замири хеш

صد گنجِ دُر ز بحر سخن در ضمیر خویش

Аз мадҳати раиси хуросон ниҳода ам

از مدحت رئیس خراسان نهاده ام

Аз сӯрати ту маснади хӯбӣ ҷамол ёфт

از صورت تو مسند خوبی جمال یافت

Вази қомати тўбоғи малоҳат ниҳол ёфт

وز قامت تو باغ ملاحت نهال یافت

Ҳрк ӯ марои зҳўри биҳиштӣ суол кард

هرک او مرا ز حور بهشتی سوال کرد

Чун сӯрат ту дид ҷавоб суол ёфт

چون صورت تو دید جواب سوال یافت

Хуршедро набӯд ба тобандагии ҳам?ил

خورشید را نبود به تابندگی همال

Дркўии ту зи тобиши рӯят ҳам?ил ёфт

در کوی تو ز تابش رویت همال یافت

Ҷонам ки аз ҳарорати ишқи ту ташна буд

جانم که از حرارت عشق تو تشنه بود

Аз хизмати хаёли ту об зулол ёфт

از خدمت خیال تو آب زلال یافت

Андари хаёли ту ки зиёрат кунад маро

اندر خیال تو که زیارت کند مرا

Андари либоси дили бадали тан хаёл ёфт

اندر لباس دل بدل تن خیال یافت

Ҷонои туе ки ёфта бошад бақои ҷон

جانا تویی که یافته باشد بقای جان

Он кас ки бо ҷамоли ту рӯзӣ висол ёфт

آن کس که با جمال تو روزی وصال یافت

Сақфи фалаки знўри ҷамоли ту нур ёфт

سقف فلک ز نور جمال تو نور یافت

Фарқи шарафи зтоҷи мъолӣ ҷамол ёфт

فرق شرف ز تاج معالی جمال یافت

Гар рӯй ту ба ранг май софи нестӣ

گر روی تو به رنگ می صاف نیستی

Васфаши айёри хотири всоФи нестӣ

وصفش عیار خاطر وصاف نیستی

Зулфати збўсаҳ додани лаби маст кӣ шудӣ

زلفت ز بوسه دادن لب مست کی شدی

Гар дар лаби ту буи май софи нестӣ

گر در لب تو بوی می صاف نیستی

Дар васф бо паряти баробари нҳодмӣ

در وصف با پریت برابر نهادمی

Гар дар миёни тафовути авсофи нестӣ

گر در میان تفاوت اوصاف نیستی

Сарфи ҷамоли ту зприи дили ндондӣ

صرف جمال تو ز پری دل نداندی

Гар дида бо ҷамоли ту саррофи нестӣ

گر دیده با جمال تو صراف نیستی

Чун ҳалқа зира нашудӣ бар дилами ҷаҳон

چون حلقهٔ زره نشدی بر دلم جهان

Гар ишқи он ду зулфи зираи бофи нестӣ

گر عشق آن دو زلف زره‌باف نیستی

Хуршед агар назири ту будӣ ба некуӣ

خورشید اگر نظیر تو بودی به نیکویی

Аз некуии забони ту бар лофи нестӣ

از نیکویی زبان تو بر لاف نیستی

Маро ба зулми ҷинс ту хондӣ сипеҳр агар

مه را به ظلم جنس تو خواندی سپهر اگر

Адли ҷалоли ҷумлаи ашрофи нестӣ

عدل جلال جمله اشراف نیستی

Ҷонои лаби ту боз гирифтааст ротбм

جانا لب تو باز گرفته است راتبم

Аз ду лабат ба ротби як бӯсаи роғибам

از دو لبت به راتب یک بوسه راغبم

Дар фитнаи ту бастаи банди ҳаводисам

در فتنه تو بسته بند حوادثم

Вази ғамзаи ту хастаи тири нўоибм

وز غمزه تو خسته تیر نوایبم

Зулфи ту пеш рӯй сияҳи пӯш ҳоҷиб аст

زلف تو پیش روی سیه پوش حاجب است

Озурдаам ки бор надодаст ҳоҷибам

آزرده ام که بار ندادست حاجبم

Аз лоғарӣ ки ҳастам агар чанд ҳозирам

از لاغری که هستم اگر چند حاضرم

Айдун гумони барӣ ки зпиши ту ғоибам

ایدون گمان بری که زپیش تو غایبم

Чун ғоибаст рӯй чу хуршеди ту змн

چون غایب است روی چو خورشید تو زمن

Аз оби дидагони фалаки пари кавокибам

از آب دیدگان فلک پر کواکبم

Ганҷӣ аҷоибаст туро дар ҷамол рӯй

گنجی عجایب است تو را در جمال روی

То ман ба дидаи фитнаи ганҷи аҷоибам

تا من به دیده فتنهٔ گنج عجایبم

Нашр маноқибаст маро бар забони халқ

نشر مناقب است مرا بر زبان خلق

То мадҳи гӯии садри ҷаҳони зўолмноқбм

تا مدح گوی صدر جهان ذوالمناقبم

Хондам зрўии ҳурмату тамкини бишмор

خواندم زروی حرمت و تمکین بیشمار

ӯро разии мулӯку салотини рӯзгор

او را رضی ملوک و سلاطین روزگار

Он рукну қутби давлату миллат ки муқтадост

آن رکن و قطب دولت و ملت که مقتداست

Дар миллати паямбар ва дар дайни кирдигор

در ملت پیمبر و در دین کردگار

Олами алӣ ки ҳамчуи алии хасми шаръ ро

عالم علی که همچو علی خصم شرع را

Калакаш намӯд сирату ойини зулфиқор

کلکش نمود سیرت و آیین ذوالفقار

Он ифтихори ҷумлаи олам ки мадҳ ӯ

آن افتخار جمله عالم که مدح او

Дар лафз оламаст ба талқини ифтихор

در لفظ عالم است به تلقین افتخار

Бар муштарии расида ба таъйиди эзадӣ

بر مشتری رسیده به تایید ایزدی

Аз осмони гузашта ба тамкини шаҳриёр

از آسمان گذشته به تمکین شهریار

Зери сари муроди дил ӯ ниҳода анд

زیر سر مراد دل او نهاده اند

Ин ахтарони бршдаҳи болини ихтиёр

این اخترانِ برشده بالین اختیار

Аз чархи бргзшт ба вақти дуоӣ ӯ

از چرخ برگذشت به وقت دعای او

Зоўозҳои бршдаҳи омини сад ҳазор

زآوازهای برشده آمین صد هزار

Равнақ ба фари давлат ӯ ёфт ҳол ҳо

رونق به فر دولت او یافت حال‌ها

Врнӣ набӯд ҳоли ҷаҳон бемаҳол ҳо

ورنی نبود حال جهان بی‌محال‌ها

Хӯбӣ надошт ҳоли ҷаҳон бевуҷӯд ӯ

خوبی نداشت حال جهان بی‌وجود او

Бе рӯй хуб , хуб набошанд ҳол ҳо

بی‌روی خوب، خوب نباشند حال‌ها

Савдои меҳтарони ҳама дар ҳифзи мол ҳост

سودای مهتران همه در حفظ مال‌هاست

Савдои табъ ӯ ҳама дар базли мол ҳо

سودای طبع او همه در بذل مال‌ها

Онки нишонди дасти карӣмӣу ҷӯад ӯ

آنک نشاند دست کریمی و جود او

Зон молҳо ба боғи бузургии ниҳол ҳо

زان مال‌ها به باغ بزرگی نهال‌ها

Аз бас ки бе суоли кафши мол ҳо диҳад

از بس که بی‌سوال کَفَش مال‌ها دهد

Осӯдаанд аҳли умед аз суол ҳо

آسوده اند اهل امید از سوال‌ها

Як тани зҷон табъ нахезад чунуи магар

یک تن ز جان طبع نخیزد چون او مگر

Баъд аз муқаддамоти қиронҳоу ҳол ҳо

بعد از مقدمات قران‌ها و حال‌ها

Аз хоку санги тобишу таъсии офтоб

از خاک و سنگ تابش و تاثیر آفتاب

Зар ва гуҳар кунанд валикин ба сол ҳо

زر و گهر کنند ولیکن به سال‌ها

Авқоти зоирони ҳама маймун шуд аз лақоаш

اوقات زایران همه میمون شد از لقاش

Алфози шоирони ҳама мавзун шуд аз саноаш

الفاظ شاعران همه موزون شد از ثناش

Маълум шуд ки нек азизаст ҷурми зар

معلوم شد که نیک عزیزست جرم زر

Зеро ба зар буд ҳамаи офоқро атоаш

زیرا به زر بود همه آفاق را عطاش

Гурбаи зи зар ба назд кафши ҷўҳристӣ

گربه ز زر به نزد کفش جوهریستی

Он бахшадӣ ба шоиру зоири кафи сахоаш

آن بخشدی به شاعر و زایر کف سخاش

Наздик ӯ азизтар аз мадҳ , чиз нест

نزدیک او عزیزتر از مدح، چیز نیست

Зон медиҳад азизтарини чиз дар баҳоаш

زان می دهد عزیزترین چیز در بهاش

Иқболи ҷумлаи аҳл заминаст умр ӯ

اقبال جمله اهل زمین است عمر او

Ёрб зосмони ҳама иқбол кун қазоаш

یارب ز آسمان همه اقبال کن قضاش

Дар оли мстФош ба ҳурмат назир нест

در آل مصطفاش به حرمت نظیر نیست

Ёрб бузург ҳар ду ҷаҳон кун чу мстФош

یارب بزرگ هر دو جهان کن چو مصطفاش

Аз арақи мртзо ба саховати чунуи нхост

از عرق مرتضا به سخاوت چون او نخاست

Ёрб бидиҳ сиёсати шамшери мртзош

یارب بده سیاست شمشیر مرتضاش