Дил чун шавад ҷудои зи сари зулфи ёри ҷамъ ?

دل چون شود جدا ز سر زلف یار جمع؟

Каз ришта мешавад гуҳари шоҳвори ҷамъ

کز رشته می شود گهر شاهوار جمع

Гардид махзани гуҳари влъли сина аш

گردید مخزن گهر ولعل سینه اش

Токрди по ба домани худ кӯҳсори ҷамъ

تاکرد پا به دامن خود کوهسار جمع

Дар як нафас ба бод фано медиҳад хазон

در یک نفس به باد فنا می دهد خزان

Чандон ки барг айш кунад навбаҳори ҷамъ

چندان که برگ عیش کند نوبهار جمع

Шастами зи кори ҳардуи ҷаҳони даст , чун нашуд

شستم ز کار هردو جهان دست،چون نشد

Кори ғаюри ишқи ту бо ҳеҷ кори ҷамъ

کار غیور عشق تو با هیچ کار جمع

Ҳар хурдае ки ҷамъ кунӣ харҷ оташ аст

هر خرده ای که جمع کنی خرج آتش است

Зинҳори зар чу ғунча макун дрбҳори ҷамъ

زنهار زر چو غنچه مکن دربهار جمع

Хуши вақти он ки чун гули раънои дарин чаман

خوش وقت آن که چون گل رعنا درین چمن

Дил аз хазон намӯд ба фасли баҳори ҷамъ

دل از خزان نمود به فصل بهار جمع

Дар бргризи сабз буд , ҳар ки ме кунад

در برگریز سبز بود،هر که می کند

Домони худчуи сарви дарин хорзори ҷамъ

دامان خودچو سرو درین خارزار جمع

Богиряи ҳамрикоб буд хандааш чу барқ

باگریه همرکاب بود خنده اش چو برق

Дил чун кунам зи шодии нопойдори ҷамъ ?

دل چون کنم ز شادی ناپایدار جمع؟

Таҳи ҷуръа Эйаст азҷгри доғдори ман

ته جرعه ای است ازجگر داغدار من

Доғӣ ки ҳаст дарҷгари лолаи зори ҷамъ

داغی که هست درجگر لاله زار جمع

Икрнгӣ аз дўрнги тамаъ доштан хатост

یکرنگی از دورنگ طمع داشتن خطاست

Чун дил кунам зи гардиши лайл ва наҳор ҷамъ ?

چون دل کنم ز گردش لیل و نهار جمع ؟

Чун токи ҳрргм ба раҳе сайр ме кунад

چون تاک هررگم به رهی سیر می کند

Хотир шавад чигуна марои дрхмори ҷамъ ?

خاطر شود چگونه مرا درخمار جمع؟

Соиби зи боди дастии ҳасрат ба харҷ рафт

صائب ز باد دستی حسرت به خرج رفت

Чандон ки кард оҳи дили биқрори ҷамъ

چندان که کرد آه دل بیقرار جمع