з тлхрўиӣ дарёст бе ниёзи садаф

ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدف

Кунад ба абри гуҳари бори лаби фарози садаф

کند به ابر گهر بار لب فراز صدف

Каманди ҷазбаи арбоб ҳоҷатаст карам

کمند جذبه ارباب حاجت است کرم

Ки абрро кунад аз баҳри пешвози садаф

که ابر را کند از بحر پیشواز صدف

з хон олам болост рӯзии дили пок

ز خوان عالم بالاست روزی دل پاک

намекунад даҳани худ ба баҳри бози садаф

نمی کند دهن خود به بحر باز صدف

Магар ки хандаи дндонмоӣ ӯро дид ?

مگر که خنده دندانمای او را دید؟

Ки шуд ба ақди гуҳари бутаи гудози садаф

که شد به عقد گهر بوته گداز صدف

Даҳони лофи пари азхоки боди дарё ро

دهان لاف پر ازخاک باد دریا را

Ки пеш абр кунад дасти худ дарози садаф

که پیش ابر کند دست خود دراز صدف

зи васли гўҳрозон комёб шуд соиб

ز وصل گوهرازان کامیاب شد صائب

Ки шуд зи сидқи саропои кафи ниёзи садаф

که شد ز صدق سراپا کف نیاز صدف