Гарчи аз дарё ба зоҳир чун гуҳар бигусаста ам

گرچه از دریا به ظاهر چون گهر بگسسته‌ام

Аз раҳи пинҳон ба он равшани равон пайваста ам

از ره پنهان به آن روشن‌روان پیوسته‌ام

Дар саранҷоми ҷаҳон аз бедимоғиҳои ман

در سرانجام جهان از بی‌دماغی‌های من

наметавон донист дил бар ҷои дигар баста ам

می‌توان دانست دل بر جای دیگر بسته‌ام

Чун шавад монеъи маро аз сайри занҷири ҷунун

چون شود مانع مرا از سیر زنجیر جنون

Ман ки аз банди фаранги ақли берун ҷуста ам

من که از بند فرنگ عقل بیرون جسته‌ام

Ошнои ҷӯёни олами хешро гум карда анд

آشنا جویان عالم خویش را گم کرده‌اند

Фориғам аз ошноён то ба худ пайваста ам

فارغم از آشنایان تا به خود پیوسته‌ام

Дар шикасти киштии ман мавҷи хунхорӣ шуда аст

در شکست کشتی من موج خونخواری شده است

Ҳар лаби ноне ки бар хон фалак бишкаста ам

هر لب نانی که بر خوان فلک بشکسته‌ام

Гарчи олами мунтазам аз фикри борӣк ман аст

گرچه عالم منتظم از فکر باریک من است

Дар назар бе қадартар аз ришта гулдаста ам

در نظر بی‌قدرتر از رشتهٔ گلدسته‌ام

Бигузаронам чун саломи ошноиро зи худ

بگذرانم چون سلام آشنایی را ز خود

Аз даҳони шери пиндорами мусаллам ҷуста ам

از دهان شیر پندارم مسلم جسته‌ام

Май шуморади ишқи соиб аз тани осонони маро

می‌شمارد عشق صائب از تن‌آسانان مرا

Гарчи аз дарди талаби ҳаргизи з по нанашаста ам

گرچه از درد طلب هرگز ز پا ننشسته‌ام