Рӯй гарм лола шуд барқи каттон тавба ам

روی گرم لاله شد برق کتان توبه ام

Сӯхти истиғфорро гул дар даҳон тавба ам

سوخت استغفار را گل در دهان توبه ام

Ғунчаи гули домани поки маро дар хӯн кашид

غنچه گل دامن پاک مرا در خون کشید

Аз шукуфа моҳтобӣ шуд каттон тавба ам

از شکوفه ماهتابی شد کتان توبه ام

Ҷуст бо тири ҳавои хушкии зҳдозсрм

جست با تیر هوایی خشکی زهدازسرم

Нарм шуд аз ҷӯши гули пушти камон тавба ам

نرم شد از جوش گل پشت کمان توبه ام

Шохи гул азостин оварад берун ҳар тараф

شاخ گل ازآستین آورد بیرون هر طرف

Панҷаи хунин ба андоз Аннан тавба ам

پنجه خونین به انداز عنان توبه ام

Давлати бедор май баррӯи ман ифшоанд об

دولت بیدار می برروی من افشاند آب

Буд чун гули ҳафтае хоби гарон тавба ам

بود چون گل هفته ای خواب گران توبه ام

Маҳв кард аз гиряи шодии раги абри баҳор

محو کرد از گریه شادی رگ ابر بهار

Чашм то барҳам задам ному нишон тавба ам

چشم تا برهم زدم نام و نشان توبه ام

Мушти хории панҷаи бодарёии оташ чун занад

مشت خاری پنجه بادریای آتش چون زند

Оқибат мақҳур мешуд қаҳрамон тавба ам

عاقبت مقهور می شد قهرمان توبه ام

Солим аз саҳрои зуҳди хушки беруни амдм

سالم از صحرای زهد خشک بیرون امدم

Оташ мешуд далели корвон тавба ам

آتش می شد دلیل کاروان توبه ام

Бори дигари духтари рузи барад аз роҳами бурун

بار دیگر دختر رَز برد از راهم برون

То чаҳ хоҳад кард ин золим ба ҷон тавба ам

تا چه خواهد کرد این ظالم به جان توبه ام

Табъи саркаш дар рабӯд аз ман Аннани ихтиёр

طبع سرکش در ربود از من عنان اختیار

То кӣ ин гулгуни даройади зери рон тавба ам

تا کی این گلگون درآید زیر ران توبه ام

Аз шикаст тавбаам қанд мукаррар ме хӯрд

از شکست توبه ام قند مکرر می خورد

Коми ҳаркаси талх буд аз достон тавба ам

کام هرکس تلخ بود از داستان توبه ام

Сӯхт аз барқи шароби куҳнаи соиби реша аш

سوخت از برق شراب کهنه صائب ریشه اش

Бар нахурд аз зиндагии нахли ҷавон тавба ам

بر نخورد از زندگی نخل جوان توبه ام