Гар чунин шавед ғубори зуҳд аз дил бода ам

گر چنین شویَد غبار زهد از دل باده‌ام

Бодбони киштӣ май мешавад саҷҷода ам

بادبان کشتی می می‌شود سجاده‌ام

Чун нагардад об дар чашми ҷаҳон аз диданам

چون نگردد آب در چشم جهان از دیدنم

Аз ятемӣ дар ғарибӣ чун гуҳар афтода ам

از یتیمی در غریبی چون گهر افتاده‌ام

Олам қисмат надорад сайри чашмии ҳамчуи ман

عالم قسمت ندارد سیر چشمی همچو من

Қонеъ аз хирман ба барги коҳ чун биҷодаҳ ам

قانع از خرمن به برگ کاه چون بیجاده‌ام

Шастаам даст аз либоси зуди сайри навбаҳор

شسته‌ام دست از لباس زود سیر نوبهار

Ҳамчуи срўози бргризи нестӣ озода ам

همچو سرواز برگریز نیستی آزاده‌ام

Ботинам аз ҷавҳар зотӣаст пари нақш ва нигор

باطنم از جوهر ذاتی است پر نقش و نگار

Гарчи чун ойӣна дар зоҳири замин сода ам

گرچه چون آیینه در ظاهر زمین ساده‌ام

Нест нохуни гири дилҳои азизон варна ман

نیست ناخن گیر دل‌های عزیزان ورنه من

Новаки хорои шикофами ин чунин костодаҳ ам

ناوک خارا شکافم این چنین کاستاده‌ام

Зрдрўиӣ май кашам чун неи зи ҳамроҳони хеш

زردرویی می‌کشم چون نی ز همراهان خویش

Ман ки аз завқи сафари ҳаргиз камар накушода ам

من که از ذوق سفر هرگز کمر نگشاده‌ام

Оҷизам дар уқдаи дил гарчи соиби борҳо

عاجزم در عقده دل گرچه صائب بارها

Уқдаи сар дар гуми афлокро бигушода ам

عقده سر در گم افلاک را بگشاده‌ام