Фикри ҳосил раҳ надорад дар дил озода ам

فکر حاصل ره ندارد در دل آزاده ام

Тухми хол айб бошад дар замин сода ам

تخم خال عیب باشد در زمین ساده ام

Қатра безарфам аммо чун ба ҷӯш ояд дилам

قطره بی ظرفم اما چون به جوش آید دلم

намекунад танагии хами гардун ба ҷӯш бода ам

می کند تنگی خم گردون به جوش باده ام

Гарчи саҳройӣаст бар мушти ғуборами чашми мӯр

گرچه صحرایی است بر مشت غبارم چشم مور

Дрбғл дорад фалакҳоро дил бгшондаҳ ам

دربغل دارد فلکها را دل بگشانده ام

Ҳеҷ касро дил наме сӯзад ба ман чун офтоб

هیچ کس را دل نمی سوزد به من چون آفتاب

Гарчи аз боми баланди осмон афтода ам

گرچه از بام بلند آسمان افتاده ام

Ихтиёрӣ нест сайри муваҷҷаҳи битоби ман

اختیاری نیست سیر موجه بیتاب من

Солҳо шуд аз боми баланди осмон афтода ам

سالها شد از بام بلند آسمان افتاده ام

Май занам дар ломакони пар бо призодони қудс

می زنم در لامکان پر با پریزادان قدس

Пушти брдиўори ҷисм аз коҳилӣ наниҳода ам

پشت بردیوار جسم از کاهلی ننهاده ام

Гардиши чашмӣ ки ман зон душмани дайн дида ам

گردش چشمی که من زان دشمن دین دیده ام

Бодбони киштӣ май мекунад саҷҷода ам

بادبان کشتی می می کند سجاده ام

Аз бузургон дидани дарбони марои дилсарди сохт

از بزرگان دیدن دربان مرا دلسرد ساخت

Кард як дидани зи сад нодӣданӣ озода ам

کرد یک دیدن ز صد نادیدنی آزاده ام

намешавад қуфл хамӯшӣ ғунчаи минқор ӯ

می شود قفل خموشی غنچه منقار او

Гар шавад ойӣнаи тӯтии замир сода ам

گر شود آیینه طوطی ضمیر ساده ام

Интизор ҳамРаҳон соиби Аннангир ман аст

انتظار همرهان صائب عنانگیر من است

Варна ман умрӣаст то парвозро омода ам

ورنه من عمری است تا پرواز را آماده ام