Гарчи зери теғи лангардори маскани доштам

گرچه زیر تیغ لنگردار مسکن داشتم

Пой чун кӯҳ аз гаронсангӣ ба домани доштам

پای چون کوه از گرانسنگی به دامن داشتم

Нили чашм захм шуд савдои маҷнӯни маро

نیل چشم زخم شد سودای مجنون مرا

Ҷой ҳар сангӣ ки аз атфол бар тани доштам

جای هر سنگی که از اطفال بر تن داشتم

Завқи дилтангӣ гиребонгир шуд чун ғунча ам

ذوق دلتنگی گریبانگیر شد چون غنچه ام

Варна барги айш чун гули ман ба домани доштам

ورنه برگ عیش چون گل من به دامن داشتم

Косаи дарюза аз равзани набардами пеши моҳ

کاسه دریوزه از روزن نبردم پیش ماه

Хонаи худро зи барқи оҳи равшани доштам

خانه خود را ز برق آه روشن داشتم

Бихбр нагузаштам аз пое ки захм хор дошт

بیخبر نگذشتم از پایی که زخم خار داشت

Чашм дар дунболи доими ҳамчуи сӯзани доштам

چشم در دنبال دایم همچو سوزن داشتم

То чу моҳӣ бар канори афтодам аз баҳри адам

تا چو ماهی بر کنار افتادم از بحر عدم

Доғи ҳасрати гашт ҳар фалсӣ ки бар тани доштам

داغ حسرت گشت هر فلسی که بر تن داشتم

Қомат хам барнаёварад аз гронхўобии маро

قامت خم برنیاورد از گرانخوابی مرا

Пушти худ бар кӯҳ чун санг аз фалохани доштам

پشت خود بر کوه چون سنگ از فلاخن داشتم

Барги коҳии қисмати мӯри ҳарис ман нашуд

برگ کاهی قسمت مور حریص من نشد

Аз азизоне ки ман умеди хирмани доштам

از عزیزانی که من امید خرمن داشتم

Сарвро озодем дар печу тоб рашк дошт

سرو را آزادیم در پیچ و تاب رشک داشت

Гарчи тавқи бандагии соиб ба гардани доштам

گرچه طوق بندگی صائب به گردن داشتم