Ёди айёмӣ ки рӯи баррӯии ҷонони доштам

یاد ایامی که رو برروی جانان داشتم

Обрӯеи ҳамчуи шабнам дар гулистони доштам

آبرویی همچو شبنم در گلستان داشتم

Боғбон бе рухсати ман гул наме чид аз чаман

باغبان بی رخصت من گل نمی چید از چمن

Имтиёзӣ дар миёни андалебони доштам

امتیازی در میان عندلیبان داشتم

Шохи гули як об хӯрдани ғофил аз ҳолам набӯд

شاخ گل یک آب خوردن غافل از حالم نبود

Барги бахти сабзи барсар дар гулистони доштам

برگ بخت سبز برسر در گلستان داشتم

Ҳар саҳар каз хори хори ишқ май ҷустами зҷо

هر سحر کز خار خار عشق می جستم زجا

Ҳамчуи гул бар синаи сад захми намоёни доштам

همچو گل بر سینه صد زخم نمایان داشتم

Ин замон омад серум бар санг варна пеши азин

این زمان آمد سرم بر سنگ ورنه پیش ازین

Болаши осоиш аз зонуии ҷонони доштам

بالش آسایش از زانوی جانان داشتم

Буии гули берун наме барад аз чамани дузди насим

بوی گل بیرون نمی برد از چمن دزد نسیم

Посбонӣ дар бен ҳар хори пинҳони доштам

پاسبانی در بن هر خار پنهان داشتم

Серумаро даст хамӯшӣ бар даҳон ман набӯд

سرمه را دست خموشی بر دهان من نبود

Роҳи ҳарфии пеши он чашми схндони доштам

راه حرفی پیش آن چشم سخندان داشتم

Ҳар ғуборӣ каз сркўӣ ту мерафтам ба чашм

هر غباری کز سرکوی تو می رفتم به چشم

Миннат рӯй замин бар дӯши мижгони доштам

منت روی زمین بر دوش مژگان داشتم

Соиби он рӯзӣ ки механдидам аз васлаш чу субҳ

صائب آن روزی که می خندیدم از وصلش چو صبح

Кӣ хабар аз рӯзгори шоми ҳиҷрони доштам

کی خبر از روزگار شام هجران داشتم