Аз дил гум гашта худгар нишон ме ёфтам

از دل گم گشته خود گر نشان می یافتم

Юсуфи худро миён корвон ме ёфтам

یوسف خود را میان کاروان می یافتم

Чашми ман аз нақш то бар хомаи наққош буд

چشم من از نقش تا بر خامه نقاش بود

Барги айши навбаҳорон аз хазон ме ёфтам

برگ عیش نوبهاران از خزان می یافتم

наметавонистам ба гирди худ ҳисории сохтан

می توانستم به گرد خود حصاری ساختن

Хоксории ҳамчуи худ грдрҷҳон ме ёфтам

خاکساری همچو خود گردرجهان می یافتم

Риштаи парвози ман то дар кафи таслим буд

رشته پرواز من تا در کف تسلیم بود

Дар қафаси доими ҳузур ошён ме ёфтам

در قفس دایم حضور آشیان می یافتم

Булбулон чун барги гул аз ошён ме рехтанд

بلبلان چون برگ گل از آشیان می ریختند

Рухсати як нолагар аз боғбон ме ёфтам

رخصت یک ناله گر از باغبان می یافتم

Рўзоўли коши худро рост мекардам чу тир

روزاول کاش خود را راست می کردم چو تیر

То халосӣ аз кашокаш чун камон ме ёфтам

تا خلاصی از کشاکش چون کمان می یافتم

Ин замон дар каъба чун санги нишонами бихбр

این زمان در کعبه چون سنگ نشانم بیخبر

Ман ки файзи каъба аз санг нишон ме ёфтам

من که فیض کعبه از سنگ نشان می یافتم

Ин замон бедорем хобаст , варна пеши азин

این زمان بیداریم خواب است، ورنه پیش ازین

Давлати бедор дар хоб гарон ме ёфтам

دولت بیدار در خواب گران می یافتم

Нолаи танҳои ман боғро девона кард

ناله تنهایی من باغ را دیوانه کرد

Оҳ агар ҳам нолае дар бӯстон ме ёфтам

آه اگر هم ناله ای در بوستان می یافتم

Гар намешуд танги соиби халқи ман азрўзгор

گر نمی شد تنگ صائب خلق من ازروزگار

Ҳам дарин олами биҳишт ҷовдон ме ёфтам

هم درین عالم بهشت جاودان می یافتم