То ба зонуи рафтаи пои ман ба гул аз лои хам
تا به زانو رفته پای من به گل از لای خم
Пой рафтан нест азмихонаҳам чун пои хам
پای رفتن نیست ازمیخانه ام چون پای خم
Кард ҳаллоҷӣ май ваҳдати сари Мансур ро
کرد حلاجی می وحدت سر منصور را
Хишт бардорад май пурзӯр аз болои хам
خشت بردارد می پرزور از بالای خم
Рахнаи дил аз месофӣ намеояд баҳам
رخنه دل از می صافی نمی آید بهم
намекунамандӯд ин вайронаро аз лои хам
می کنم اندود این ویرانه را از لای خم
Аз дили пар ҷӯш натавонам ба болини сари ниҳод
از دل پر جوش نتوانم به بالین سر نهاد
Нест мумкин каф шавад осӯда бар болои хам
نیست ممکن کف شود آسوده بر بالای خم
Чун тавонам бодаи гулрангро бепарда дид
چون توانم باده گلرنگ را بی پرده دید
Ман ки мастӣ мекунам аз дидани симои хам
من که مستی می کنم از دیدن سیمای خم
Грзмўҷ май ба фарқами теғи борад чун ҳубоб
گرزموج می به فرقم تیغ بارد چون حباب
Нест мумкин аз серум берун равад савдои хам
نیست ممکن از سرم بیرون رود سودای خم
Сифлагон дар неъмат аз манъам наме оранди ёд
سفلگان در نعمت از منعم نمی آرند یاد
Чун сабу холӣ шуд азмӣ мешавад ҷӯёии хам
چون سبو خالی شد ازمی می شود جویای خم
Дахли дарёи абрро дар харҷ месозад далер
دخل دریا ابر را در خرج می سازد دلیر
намекунам холӣ ба ҷуръати шишаро дар пои хам
می کنم خالی به جرات شیشه را در پای خم
Аз даҳон баста бошад қуфли рӯзиро калид
از دهان بسته باشد قفل روزی را کلید
Пар барояд кӯзаи лаби баста аз дарёии хам
پر برآید کوزه لب بسته از دریای خم
Кист ақли шишаи дил то кӯс доноӣ занад
کیست عقل شیشه دل تا کوس دانایی زند
Дар хроботӣ ки афлотӯн нагирад ҷои хам
در خراباتی که افلاطون نگیرد جای خم
Мазҳабу машраб ба ҳам омехтани ҳақ ман аст
مذهب و مشرب به هم آمیختن حق من است
намефишонам гирди роҳи каъбаро дар пои хам
می فشانم گرد راه کعبه را در پای خم
Май кушояди дафтари субҳи қиёмати осмон
می گشاید دفتر صبح قیامت آسمان
Чун зи ҷӯши бодаи оради каф ба лаби дарёии хам
چون ز جوش باده آرد کف به لب دریای خم
Шиша нашикаста дар по гарчи камтар май хулд
شیشه نشکسته در پا گرچه کمتر می خلد
Тавба нашикаста афзӯн май хулд дар пои хам
توبه نشکسته افزون می خلد در پای خم
Гурбаи ин унвон май равшан таҷаллӣ ме кунад
گربه این عنوان می روشن تجلی می کند
Ҳамчуи кӯҳи тавр май пошади зиҳами аҷзои хам
همچو کوه طور می پاشد زهم اجزای خم
Сайқал рӯҳаст соиби суҳбати равшандилон
صیقل روح است صائب صحبت روشندلان
наметавон равадед дар ойӣнаи симои хам
می توان رودید در آیینه سیمای خم