Хат намесозад тароват зон самани рухсор кам

خط نمی سازد طراوت زان سمن رخسار کم

Обрӯӣ гул намегардад зи қурби хоркам

آبروی گل نمی گردد ز قرب خارکم

Шамъро аз пардаи шаби гашти раъноеи фузун

شمع را از پرده شب گشت رعنایی فزون

Нихват ҷонон нашуд аз хати ънбрборкм

نخوت جانان نشد از خط عنبربارکم

Мунқатиъ гардид оби хўшдлӣ аз ҷӯйбор

منقطع گردید آب خوشدلی از جویبار

Ҳркҷо девона шуд дар кӯчау бозор кам

هرکجا دیوانه شد در کوچه و بازار کم

Олами равшан ба чашми ман сиёҳ аз тавба шуд

عالم روشن به چشم من سیاه از توبه شد

Зулмат дил мешавад ҳарчанд зи астғноркм

ظلمت دل می شود هرچند ز استغنارکم

Аз алойиқи бештари кулуфти гронборони кашанд

از علایق بیشتر کلفت گرانباران کشند

Заҳмат хораст бар пои сбкрФтор кам

زحمت خارست بر پای سبکرفتار کم

Зулматаст аз зиндагонии қисмати пои чароғ

ظلمت است از زندگانی قسمت پای چراغ

Зери пой хеш бинад давлати бедор кам

زیر پای خویش بیند دولت بیدار کم

намешавад аз тангдастии нафаси кҷрўи мустақӣм

می شود از تنگدستی نفس کجرو مستقیم

Дар раҳ борӣк гардад печи втоби Маркам

در ره باریک گردد پیچ وتاب مارکم

Нест аз захми забони равшани замиронро гурез

نیست از زخم زبان روشن ضمیران را گریز

Хору хас кам гардад аз домони дрёборкм

خار و خس کم گردد از دامان دریابارکم

Зоҳир ороӣаст каз таъмири ботин ғофил аст

ظاهر آرایی است کز تعمیر باطن غافل است

Рутбаи гуфтор ҳаркас бошад аз крдоркм

رتبه گفتار هرکس باشد از کردارکم

Аз салоҳи зоҳирӣ бисёр кас гмраҳ шуданд

از صلاح ظاهری بسیار کس گمره شدند

Нест дар қатъи раҳи дайни сбҳаҳ аз зуннор кам

نیست در قطع ره دین سبحه از زنار کم

Сояи дасти навозиш бар сари озодагон

سایه دست نوازش بر سر آزادگان

Дргронӣ нест аз шамшери лнгрдоркм

درگرانی نیست از شمشیر لنگردارکم

Ҳасан ӯ дар рӯзгори хат ба ҳол хеш монад

حسن او در روزگار خط به حال خویش ماند

Аз хазон баррагӣ нашуд соиби азин гулзор кам

از خزان برگی نشد صائب ازین گلزار کم