Офият зон ғамза хунхор мехоҳад дилам

عافیت زان غمزه خونخوار می‌خواهد دلم

Оби раҳм аз теғ безинҳор мехоҳад дилам

آب رحم از تیغ بی‌زنهار می‌خواهد دلم

Роҳи ҳарфии пеши лаъл ёр мехоҳад дилам

راه حرفی پیش لعل یار می‌خواهد دلم

Хилватӣ дар парда асрор мехоҳад дилам

خلوتی در پرده اسرار می‌خواهد دلم

Қиссаи савдои ман давру дароз афтода аст

قصه سودای من دور و دراز افتاده است

Кӯчаи роҳии ҳамчуи зулф ёр мехоҳад дилам

کوچه راهی همچو زلف یار می‌خواهد دلم

Нестам чун булбулони қонеъ ба гуфт вгўии гул

نیستم چون بلبلان قانع به گفت‌وگوی گل

Боғро дар ғунча минқор мехоҳад дилам

باغ را در غنچه منقار می‌خواهد دلم

То нигардидааст аз хати танги вақти он даҳон

تا نگردیده است از خط تنگ وقت آن دهان

Бӯсае зон лаъл шкрбор мехоҳад дилам

بوسه‌ای زان لعل شکربار می‌خواهد دلم

Маст ва хоб олуд агар гардад дучори ман шабӣ

مست و خواب‌آلود اگر گردد دچار من شبی

Хӯни худ зон лаъл гавҳарбор мехоҳад дилам

خون خود زان لعل گوهربار می‌خواهد دلم

Рӯй ҳарфам чун қалам бо лавҳҳои сода аст

روی حرفم چون قلم با لوح‌های ساده است

Суҳбати девонагон бисёр мехоҳад дилам

صحبت دیوانگان بسیار می‌خواهد دلم

Пеши ҳиммат аз адаб давраст такрори савол

پیش همت از ادب دور است تکرار سؤال

Ҳардуи оламро аз ӯ як бор мехоҳад дилам

هردو عالم را از او یک بار می‌خواهد دلم

Марҳами роҳати маро дар хоб бедардӣ фиканд

مرهم راحت مرا در خواب بی‌دردی فکند

Ков ков нашутур озор мехоҳад дилам

کاو کاو نشتر آزار می‌خواهد دلم

Содаи лавҳии байн ки бо чандини насими парда дар

ساده‌لوحی بین که با چندین نسیم پرده‌در

Ғунчаи мастури азин гулзор мехоҳад дилам

غنچه مستور ازین گلزار می‌خواهد دلم

Водӣ сар гаштагӣ дорад саропои гаштанӣ

وادی سر گشتگی دارد سراپا گشتنی

Пое аз фӯлод чун паргор мехоҳад дилам

پایی از فولاد چون پرگار می‌خواهد دلم

Дида бедор натавон ёфт дар рӯй замин

دیده بیدار نتوان یافت در روی زمین

Зини гарони хобони дил бедор мехоҳад дилам

زین گران‌خوابان دل بیدار می‌خواهد دلم

намекунад танагии қафас бар хандаи саршори ман

می‌کند تنگی قفس بر خنده سرشار من

Кебеки мастам , доман кҳсор мехоҳад дилам

کبک مستم، دامن کهسار می‌خواهد دلم

Ихтилофи куфру дайн аз ваҳдатами бегонаи сохт

اختلاف کفر و دین از وحدتم بیگانه ساخت

Риштаи тасбеҳ аз зуннор мехоҳад дилам

رشته تسبیح از زنار می‌خواهد دلم

Ҳеҷ каси хӯни кабоб аз оташ сӯзон нахост

هیچ کس خون کباب از آتش سوزان نخواست

Хӯни баҳоии дил аз он рухсор мехоҳад дилам

خون‌بهای دل از آن رخسار می‌خواهد دلم

Нест тоби чашми захми ойӣнаҳои соф ро

نیست تاب چشم زخم آیینه‌های صاف را

Чанд рӯзии марҳам зангор мехоҳад дилам

چند روزی مرهم زنگار می‌خواهد دلم

Сайл ҳайҳотаст то дарё кунад ҷое мақом

سیل هیهات است تا دریا کند جایی مقام

Лангар аз умри сабк рафтор мехоҳад дилам

لنگر از عمر سبک‌رفتار می‌خواهد دلم

Тавбаи мастӣ ва махмурӣ надорад эътибор

توبه مستی و مخموری ندارد اعتبار

Фурсатӣ аз баҳр астғнор мехоҳад дилам

فرصتی از بهر استغنار می‌خواهد دلم

Дар раҳе каз хор маҷрӯҳаст пои офтоб

در رهی کز خار مجروح است پای آفتاب

Сӯзани исо барои хор мехоҳад дилам

سوزن عیسی برای خار می‌خواهد دلم

Дар алоҷи дарди ман соиби масеҳо оҷиз аст

در علاج درد من صائب مسیحا عاجز است

Чораи дарди худ аз аттор мехоҳад дилам

چاره درد خود از عطار می‌خواهد دلم