Бо фақирӣ дар саховат бе назири оламам

با فقیری در سخاوت بی نظیر عالمم

Чун дуо бо дасти холии дастгири оламам

چون دعا با دست خالی دستگیر عالمم

Чун ҳумо ҳар чанд бе миннати даҳуми давлат ба халқ

چون هما هر چند بی منت دهم دولت به خلق

Баҳри муштии устихони миннати пзиръолмм

بهر مشتی استخوان منت پذیرعالمم

Худ фурӯшии пеша ман нест чун бимоигон

خود فروشی پیشه من نیست چون بیمایگان

Фориғ аз раду қабулу доругири оламам

فارغ از رد و قبول و داروگیر عالمم

Аз суханҳое ки меояд ба кори мардумон

از سخنهایی که می آید به کار مردمان

То ба девони қиёмати ногузири оламам

تا به دیوان قیامت ناگزیر عالمم

Гӯши сангини чаман пераст меҳри лаби маро

گوش سنگین چمن پیر است مهر لب مرا

Варна ман аз булбулони хуши сФиръолмм

ورنه من از بلبلان خوش صفیرعالمم

Пардаи мардум даридан нест лоиқ , варна ман

پرده مردم دریدن نیست لایق، ورنه من

Аз сафои синаи огоҳ аз замири оламам

از صفای سینه آگاه از ضمیر عالمم

Хории доим бааст аз иззати по дар рикоб

خواری دایم به است از عزت پا در رکاب

Бениёз аз эътибори зуди сайри оламам

بی نیاز از اعتبار زود سیر عالمم

Бо ҷаҳони оби вгл дилбастагӣ набӯд маро

با جهان آب وگل دلبستگی نبود مرا

наме тавон чун мӯ бар оварад аз хамири оламам

می توان چون مو بر آورد از خمیر عالمم

намениҳанд ангушти брҳрФми хатокорони ҳамон

می نهند انگشت برحرفم خطاکاران همان

Гарчи аз афкори соиб бе назири оламам

گرچه از افکار صائب بی نظیر عالمم