ИўсФстони гашти дунё аз назари пӯшиданам

یوسفستان گشت دنیا از نظر پوشیدنم

Як гул бехор шуд олами здомн чиданам

یک گل بی خار شد عالم زدامن چیدنم

Гирди дил май гашт бар гирди ҷаҳони гардиданӣ

گرد دل می گشت بر گرد جهان گردیدنی

Кард мустағнии зи олами гирди дили гардиданам

کرد مستغنی ز عالم گرد دل گردیدنم

Даврии раҳ серума мекард устихонҳои маро

دوری ره سرمه می کرد استخوانهای مرا

Гар намеоварад пое дар миён , лғзиднм

گر نمی آورد پایی در میان، لغزیدنم

Доғ дорад шуъла саргармем хуршед ро

داغ دارد شعله سرگرمیم خورشید را

Ҳар сари нохун ҳилолӣ шуд зи сари хориднм

هر سر ناخن هلالی شد ز سر خاریدنم

Май гушойам дар ҳавоӣ рафтани оғӯши видоъ

می گشایم در هوای رفتن آغوش وداع

Нест аз ғифлат чу гул дар бӯстон хандиданам

نیست از غفلت چو گل در بوستان خندیدنم

Гар ба ин тамкини маро аз хоки хоҳӣ бар гирифт

گر به این تمکین مرا از خاک خواهی بر گرفت

Биқрориҳоӣ дил хоҳад зи ҳам Пошиданам

بیقراریهای دل خواهد ز هم پاشیدنم

Печу тоби дили марои охир ба зулф ӯ расонад

پیچ و تاب دل مرا آخر به زلف او رساند

Ин раҳ хобида шуд кӯтоҳ аз печиданам

این ره خوابیده شد کوتاه از پیچیدنم

Май занами барҳами зи шавқи нестии боли нишот

می زنم برهم ز شوق نیستی بال نشاط

Нест баҳри хурдаи ҷон чун шарар ларзиданам

نیست بهر خرده جان چون شرر لرزیدنم

Зарраи нои чизам аммо аз фурӯғи доғи ишқ

ذره نا چیزم اما از فروغ داغ عشق

Об мегардад ба чашми офтоб аз диданам

آب می گردد به چشم آفتاب از دیدنم

Бе димоғии боиси беморӣ ман гашта аст

بی دماغی باعث بیماری من گشته است

Бештар сангин шавад беморӣ аз пурсиданам

بیشتر سنگین شود بیماری از پرسیدنم

Зарфи васл ӯ ки дорад , каз насими мужда Эй

ظرف وصل او که دارد، کز نسیم مژده ای

Танг шуд бар осмонҳо ҷой аз болиданам

تنگ شد بر آسمانها جای از بالیدنم

Ани гиромии гавҳарами соиб ки дар Мисри вуҷӯд

ان گرامی گوهرم صائب که در مصر وجود

Пилаи мизони яд Байзо шуд аз санҷиданам

پله میزان ید بیضا شد از سنجیدنم