Чанд рӯзӣ аз дар майхонаи срўо май занам

چند روزی از در میخانه سروا می زنم

Пушти дастӣ бар қадаҳ , сангӣ ба мино май занам

پشت دستی بر قدح، سنگی به مینا می زنم

Чанд дар гирдоб саргардон бигардам чун ҳубоб

چند در گرداب سرگردان بگردم چون حباب

Май кашам чун мавҷи майдон ва ба дарё май занам

می کشم چون موج میدان و به دریا می زنم

Бар наме тобади ғубори кулуфтами оғӯши шаҳр

بر نمی تابد غبار کلفتم آغوش شهر

намешавам сайлоб ва бар домони саҳро май занам

می شوم سیلاب و بر دامان صحرا می زنم

Булбулам аммо май гулранги маъшӯқ ман аст

بلبلم اما می گلرنگ معشوق من است

Қамарем аммо наво бар сарви мино май занам

قمریم اما نوا بر سرو مینا می زنم

Хешро Мурғобёни ашк брмжгон зананд

خویش را مرغابیان اشک برمژگان زنند

Ман куҷои мижгон ба ҳам баҳри тамошо май занам

من کجا مژگان به هم بهر تماشا می زنم

Ҳасан ӯ дар дидаи хуршеди мижгонро гудохт

حسن او در دیده خورشید مژگان را گداخت

Ман ҳамон аз содагии фоли тамошо май занам

من همان از سادگی فال تماشا می زنم

Шишае каз ғамзаи хубони дилаши нозктрст

شیشه ای کز غمزه خوبان دلش نازکترست

Аз ҷунуни ман дмбдм бар санги хоро май занам

از جنون من دمبدم بر سنگ خارا می زنم

Ман ки ҷони бахше чу Хизр шиша дорам дар бағал

من که جان بخشی چو خضر شیشه دارم در بغل

Хандаи қҳқаҳ бар эъҷози масеҳо май занам

خنده قهقه بر اعجاز مسیحا می زنم

намефитад ҳар рӯз дар кораши шикасти тоза Эй

می فتد هر روز در کارش شکست تازه ای

Ман зи савдои сари зулфӣ ки сари во май занам

من ز سودای سر زلفی که سر وا می زنم

Умрҳо соиб ба шаҳр ақл будам кӯчаи банд

عمرها صائب به شهر عقل بودم کوچه بند

Муддатии ҳам бо ғизолони сар ба саҳро май занам

مدتی هم با غزالان سر به صحرا می زنم