Чанд аз ғифлат ба айби дигарон гўёшўм

چند از غفلت به عیب دیگران گویاشوم

Серумае кӯ то ба айби хештан бино шавам

سرمه ای کو تا به عیب خویشتن بینا شوم

Ғайритии кӯ то зи худ оташ бар орм чун чанор

غیرتی کو تا ز خود آتش بر آرم چون چنار

То ба чанд аз бе барии борчмни пирошўм

تا به چند از بی بری بارچمن پیراشوم

Чун камон аз хона ороӣ надидам ҳосилӣ

چون کمان از خانه آرایی ندیدم حاصلی

Ваҳшатии кӯ то ҷудо аз худ ба манзилҳо шавам

وحشتی کو تا جدا از خود به منزلها شوم

Аз гронҷонон чу кӯҳи қоф эмин нестам

از گرانجانان چو کوه قاف ایمن نیستم

Гарнаон аз дидаҳо дар хилват анқо шавам

گرنهان از دیده ها در خلوت عنقا شوم

Ҳамчу пайкон бошад аз оташи калиди қуфли ман

همچو پیکان باشد از آتش کلید قفل من

Ғунча гул нестам каз ҳар насимии вошўм

غنچه گل نیستم کز هر نسیمی واشوم

Дастгирӣ кун марои соқӣ ба як ратли гарон

دستگیری کن مرا ساقی به یک رطل گران

То сбкбор аз ғами дунё ва моФиҳо шавам

تا سبکبار از غم دنیا و مافیها شوم

Нотамомон чун маи нави ёд ман хоҳанд кард

ناتمامان چون مه نو یاد من خواهند کرد

Аз назари рӯзӣ ки чун хуршед нопидо шавам

از نظر روزی که چون خورشید ناپیدا شوم

Санг Тифлонаст домангири маҷнӯни маро

سنگ طفلان است دامنگیر مجنون مرا

Варна ман ҳам ме тавонам сайли ин сҳрошўм

ورنه من هم می توانم سیل این صحراشوم

Лангарии кӯ то чу гавҳари ҷамъи созами хеш ро

لنگری کو تا چو گوهر جمع سازم خویش را

Чун ҳубобу мавҷи токии харҷи ин дарё шавам

چون حباب و موج تاکی خرج این دریا شوم

Фикри шанбе талх дорад ҷумъаро бар кӯдакон

فکر شنبه تلخ دارد جمعه را بر کودکان

Ман чисони ғофил ба перӣ аз ғам фардо шавам

من چسان غافل به پیری از غم فردا شوم

Май шуморади чарх бе инсофи субҳи козибам

می شمارد چرخ بی انصاف صبح کاذبم

Грзнўри сидқи равшан чун яд Байзо шавам

گرزنور صدق روشن چون ید بیضا شوم

Дар гулистон ки шабнами меҳр аз лаб барнадошт

در گلستان که شبنم مهر از لب برنداشت

Чун зари гул чанд харҷи хандаи биҷошўм

چون زر گل چند خرج خنده بیجاشوم

Ҳамчунон аз халқи таъни худнамое май кашам

همچنان از خلق طعن خودنمایی می کشم

Бо замини ҳамвор агар соиб чу нақш по шавам

با زمین هموار اگر صائب چو نقش پا شوم