Сӯхтам чанд аз ҳавои нафас белангар шавам

سوختم چند از هوای نفس بی لنگر شوم

То ба кӣ чун хору хаси бозича сарсар шавам

تا به کی چون خار و خس بازیچه صرصر شوم

Аз баландӣ кам нагардад файзи ман чун офтоб

از بلندی کم نگردد فیض من چون آفتاب

Беш гардад сояам чандон ки болотар шавам

بیش گردد سایه ام چندان که بالاتر شوم

Худнамоеи шева ман нест чун нодидагон

خودنمایی شیوه من نیست چون نادیدگان

Аз садаф берун намеоем агар гавҳар шавам

از صدف بیرون نمی آیم اگر گوهر شوم

Офтоб бе заволи осмони ҳамтем

آفتاب بی زوال آسمان همتم

Нестам ма каз гадои фарбеҳ ва лоғар шавам

نیستم مه کز گدایی فربه و لاغر شوم

Бе Перуи болӣ гулистонӣаст бар мурғи қафас

بی پرو بالی گلستانی است بر مرغ قفس

Аз чаҳ зери осмони мамнӯни бол ва пар шавам

از چه زیر آسمان ممنون بال و پر شوم

Чун ғам олам тавонад кори брмн танг кард

چون غم عالم تواند کار برمن تنگ کرد

Ман ки дар ҳар соғар май олам дигар шавам

من که در هر ساغر می عالم دیگر شوم

Қадрдонии қатраро дарё кунад дар зарфи ман

قدردانی قطره را دریا کند در ظرف من

Нест кам зарфӣ агар бихўд ба як соғар шавам

نیست کم ظرفی اگر بیخود به یک ساغر شوم

Гар зи сангинии ғубор ойӣнаамро бишиканад

گر ز سنگینی غبار آیینه ام را بشکند

Рӯй ман бодосиаҳи грпиш равшангар шавам

روی من باداسیه گرپیش روشنگر شوم

Оқибат чун қоматамро ҳалқа месозад сипеҳр

عاقبت چون قامتم را حلقه می سازد سپهر

Ба ки соиб дар ҷавонии ҳалқаи он дар шавам

به که صائب در جوانی حلقه آن در شوم