Тохт ширнг оварад аз ду ҷониби сар ба ҳам
تاخط شیرنگ آورد از دو جانب سر به هم
намезанад ҳасани сабки парвози бол ва пурба ҳам
می زند حسن سبک پرواز بال و پربه هم
Хат золим кард тасхир лаб мегаван ёр
خط ظالم کرد تسخیر لب میگون یار
То лаби хамёзаи мо кӣ расад дигрбаҳи ҳам
تا لب خمیازه ما کی رسد دیگربه هم
Хам ба як андоза шуд бозуи ду абрӯии ту
خم به یک اندازه شد بازو دو ابروی تو
Хуши қадари афтодаи ҷанги ин ду зӯровар ба ҳам
خوش قدر افتاده جنگ این دو زور آور به هم
Дар нигоҳи аввалин кори ду олам сохтанд
در نگاه اولین کار دو عالم ساختند
намедиҳанд акнӯн ду чашми маст ӯ соғар ба ҳам
می دهند اکنون دو چشم مست او ساغر به هم
Мушкиласт аз ҳам ҷудо кардан ду фили маст ро
مشکل است از هم جدا کردن دو فیل مست را
Дод охири ишқ ӯ мо вҷнўнро сурбаи ҳам
داد آخر عشق او ما وجنون را سربه هم
Чанд гӯйии ҳарфи куфру дайни қадами дрроаҳ на
چند گویی حرف کفر و دین قدم درراه نه
Кин ду роҳи мухталиф охир гузорад сурбаи ҳам
کاین دو راه مختلف آخر گذارد سربه هم
Нест ғайр аз боди дастии умрро шероза Эй
نیست غیر از باد دستی عمر را شیرازه ای
Мад эҳсон оварад авроқи ин дафтар ба ҳам
مد احسان آورد اوراق این دفتر به هم
Баста шуд аз нӯшханд ӯ даҳон шиква ам
بسته شد از نوشخند او دهان شکوه ام
Рахнаи минқор тӯтӣ омад аз шкрбаҳи ҳам
رخنه منقار طوطی آمد از شکربه هم
Олам обаст аз поси нафас ғофил машав
عالم آب است از پاس نفس غافل مشو
Каз насимӣ мехӯрд баҳри гарони лангар ба ҳам
کز نسیمی می خورد بحر گران لنگر به هم
Аз ҳиҷоби ишқи кӯҳ қоф дорам дар миён
از حجاب عشق کوه قاف دارم در میان
Гарчи дар як шишаам бо он парии пайкар ба ҳам
گرچه در یک شیشه ام با آن پری پیکر به هم
Рӯй отшноку чашми осмон гаванаш бибин
روی آتشناک و چشم آسمان گونش ببین
Гар надидӣ чашмаи хуршеду нилӯфар ба ҳам
گر ندیدی چشمه خورشید و نیلوفر به هم
Бар намеояд фалак бо дили тапиданҳои ман
بر نمی آید فلک با دل تپیدنهای من
Қоф ларзад чун занад симурғи бол ва пурба ҳам
قاف لرزد چون زند سیمرغ بال و پربه هم
Тарк кӣ мекард иброҳӣми адҳами тоҷ ро
ترک کی می کرد ابراهیم ادهم تاج را
Ҷамъ агар мешуд сари озодау афсар ба ҳам
جمع اگر می شد سر آزاده و افسر به هم
Рӯҳ ҳайҳотаст пайванди баданро нгслд
روح هیهات است پیوند بدن را نگسلد
Нест аз дили илтиёми риштау гавҳар ба ҳам
نیست از دل التیام رشته و گوهر به هم
Он сапандами ман ки бар оташи занамгар хеш ро
آن سپندم من که بر آتش زنم گر خویش را
Май наад аз дӯди талхами дидаро миҷмар ба ҳам
می نهد از دود تلخم دیده را مجمر به هم
Нест соиб бар дили ман аз сияҳи бахтии ғубор
نیست صائب بر دل من از سیه بختی غبار
Кӣ кашад ойӣна рӯй худ зи хокистар ба ҳам
کی کشد آیینه روی خود ز خاکستر به هم