Мо ба рӯй талхи сулҳ аз аҳл олам карда ем

ما به روی تلخ صلح از اهل عالم کرده ایم

Чашми шӯри халқро бар хеш замзам карда ем

چشم شور خلق را بر خویش زمزم کرده ایم

Мардумӣ давраст азин ширини даҳонон , вар на мо

مردمی دورست ازین شیرین دهانان، ور نه ما

Сангро бисёр чун Фарҳод одам карда ем

سنگ را بسیار چون فرهاد آدم کرده ایم

Нест чандоне ки гардад сайри чашми мӯр азон

نیست چندانی که گردد سیر چشم مور ازان

Хирманӣ каз хӯшаи чиниҳо фароҳам карда ем

خرمنی کز خوشه چینی ها فراهم کرده ایم

Дар куҳансолии ҳамон мағлуб нафас саркашем

در کهنسالی همان مغلوب نفس سرکشیم

Қомати хамро ба дасти дев хотам карда ем

قامت خم را به دست دیو خاتم کرده ایم

Чун наёяд буии хӯн аз оҳи дардолӯди мо ?

چون نیاید بوی خون از آه دردآلود ما؟

Мо ба оби чашм , сабзи ин нахл мотам карда ем

ما به آب چشم، سبز این نخل ماتم کرده ایم

Аз гузашти норасои худ ҳамон шарманда ем

از گذشت نارسای خود همان شرمنده ایم

Гарчи аввали гоми тарк ҳар ду олам карда ем

گرچه اول گام ترک هر دو عالم کرده ایم

То дар улфат ба рӯй ошноён баста ем

تا در الفت به روی آشنایان بسته ایم

Ҷинат дар бастаро бар худ мусаллам карда ем

جنت در بسته را بر خود مسلم کرده ایم

Аз хазон соиб набозад ранг то домони ҳашар

از خزان صائب نبازد رنگ تا دامان حشر

Гулистониро ки мо аз фикр хуррам карда ем

گلستانی را که ما از فکر خرم کرده ایم