Мо дили худро зи ғифлат дар гуноҳ афканда ем

ما دل خود را ز غفلت در گناه افکنده ایم

Юсуфи худро з бечашмӣ ба чоҳ афканда ем

یوسف خود را ز بی چشمی به چاه افکنده ایم

Ҳамчуи махмали тору пуди хоб ғифлат гашта аст

همچو مخمل تار و پود خواب غفلت گشته است

Сӯзани алмос агар дар хобгоҳ афканда ем

سوزن الماس اگر در خوابگاه افکنده ایم

Ҳар ду олам чист то мо қимат Юсуф кунем

هر دو عالم چیست تا ما قیمت یوسف کنیم

наметавон бахшед агар сангӣ ба чоҳ афканда ем

می توان بخشید اگر سنگی به چاه افکنده ایم

Дар сухани астодгӣ аз мо сбксорон махоҳ

در سخن استادگی از ما سبکساران مخواه

Чун қалами мо ҳарфи гуфтанро ба роҳ афканда ем

چون قلم ما حرف گفتن را به راه افکنده ایم

Нест мумкини Лайлӣ аз маҷнӯни мо ваҳшат кунад

نیست ممکن لیلی از مجنون ما وحشت کند

Мо ғизолонро ба дунболи нигоҳ афканда ем

ما غزالان را به دنبال نگاه افکنده ایم

Нест ғайр аз шустушӯии дидаи моро матлабӣ

نیست غیر از شستشوی دیده ما را مطلبی

Бе ту бар хуршеди тобонгар нигоҳ афканда ем

بی تو بر خورشید تابان گر نگاه افکنده ایم

Дар миёни мо ва оташ мешавад соиби ҳиҷоб

در میان ما و آتش می شود صائب حجاب

Пардаи шармӣ ки бар рӯй гуноҳ афканда ем

پرده شرمی که بر روی گناه افکنده ایم