ЗғФлти умри худро чун қалами сарф сухан кардам

زغفلت عمر خود را چون قلم صرف سخن کردم

Надид аз барқи неи зулмӣ ки ман бар хештан кардам

ندید از برق نی ظلمی که من بر خویشتن کردم

Агар май буд дар дили офтоб равшанӣ ме шуд

اگر می بود در دل آفتاب روشنی می شد

Дами гармӣ ки ман чун шамъи сарф анҷуман кардам

دم گرمی که من چون شمع صرف انجمن کردم

Задам пои саломати он қадр бар санг аз ғайрат

زدم پای سلامت آنقدر بر سنگ از غیرت

Ки ҳар ҷои санглохӣ буд рангин чун Яман кардам

که هر جا سنگلاخی بود رنگین چون یمن کردم

Агар бар кӯҳкан шуд нарми кӯҳи бесутун танҳо

اگر بر کوهکن شد نرم کوه بیستون تنها

Збрқи тешаи чандини сангдилро нарм ман кардам

زبرق تیشه چندین سنگدل را نرم من کردم

Димоғи бўшносон май баради бӯ каз дами мишкӣн

دماغ بوشناسان می برد بو کز دم مشکین

Чу хӯнҳо дар дили раънои ғизолон хутан кардам

چو خونها در دل رعنا غزالان ختن کردم

Шкрои з тлхрўиӣ мекунад дар нохуни ман не

شکرا ز تلخرویی می کند در ناخن من نی

Чу тӯтӣ то даҳони хеши ширин аз сухан кардам

چو طوطی تا دهان خویش شیرین از سخن کردم

зи пиҳи гург равшан сохтанд ихвони чароғи ман

ز پیه گرگ روشن ساختند اخوان چراغ من

Агарчӣ дидаҳо равшани зи буи перҳан кардам

اگرچه دیده ها روشن ز بوی پیرهن کردم

Ба сими қалби бор корвон шуд моҳи канъонам

به سیم قلب بار کاروان شد ماه کنعانم

Ғалат кардам иқомат дар таҳи чоҳ ватан кардам

غلط کردم اقامت در ته چاه وطن کردم

Наомад ғунчаеро дил ба дард аз нолаҳои ман

نیامد غنچه ای را دل به درد از ناله های من

Чу булбул гарчи аз афғони қиёмат дар чаман кардам

چو بلبل گرچه از افغان قیامت در چمن کردم

Маро созад сухангар зиндаи ҷовид ҷо дорад

مرا سازد سخن گر زنده جاوید جا دارد

Ки ман аз хомаи ҷони бахши эҷод сухан кардам

که من از خامه جان بخش ایجاد سخن کردم

Ба ҳиммат то ҳиҷоби болу парро сӯхтами соиб

به همت تا حجاب بال و پر را سوختم صائب

Сар аз як перҳани берун ба шамъ анҷуман кардам

سر از یک پیرهن بیرون به شمع انجمن کردم