На аз хомӣ дар оташи нола ва фарёд ме кардам

نه از خامی در آتش ناله و فریاد می کردم

Азин давлати ҷудои афтодагонро ёд ме кардам

ازین دولت جدا افتادگان را یاد می کردم

намегардид агар завқи гирифтории ънонгирм

نمی گردید اگر ذوق گرفتاری عنانگیرم

зи ваҳшати хӯни олам дар дил сайёд ме кардам

ز وحشت خون عالم در دل صیاد می کردم

Агар чун Хизри ин рӯзи сияҳро пеш ме дидам

اگر چون خضر این روز سیه را پیش می دیدم

Сикандарро ба оби зиндагӣ иршод ме кардам

سکندر را به آب زندگی ارشاد می کردم

намеларзид аз боди фано бар худ чароғи ман

نمی لرزید از باد فنا بر خود چراغ من

Гар аз дилҳои равшани ҳиммат истимдод ме кардам

گر از دلهای روشن همت استمداد می کردم

намедодам ба чанги ишқи отшдст агар дил ро

نمی دادم به چنگ عشق آتشدست اگر دل را

Ман оҷиз чаҳ бо ин байза фӯлод ме кардам

من عاجز چه با این بیضه فولاد می کردم

Раҳ бе миннатҳои ишқ кӯтоҳӣ наме донад

ره بی منتهای عشق کوتاهی نمی داند

Вагарнаи ҳалқаҳо дар гӯши барқ ва бод ме кардам

وگرنه حلقه ها در گوش برق و باد می کردم

Кунун аз сайд паҳлу мекунам холӣ хушо рӯзӣ

کنون از صید پهلو می کنم خالی خوشا روزی

Ки хотирро ба нақши пои оҳӯ шод ме кардам

که خاطر را به نقش پای آهو شاد می کردم

Агар май буд дар дили раҳмии он султони хубон ро

اگر می بود در دل رحمی آن سلطان خوبان را

Чаро дар додхоҳии ӣнқадар бедод ме кардам

چرا در دادخواهی اینقدر بیداد می کردم

намепошед аз хамёзаи ман тору пуди ман

نمی پاشید از خمیازه من تار و پود من

Хморолўдгонрогар ба меимдод ме кардам

خمارآلودگان را گر به می امداد می کردم

Гар аз қайди худии озод май гаштам ба шукри он

گر از قید خودی آزاد می گشتم به شکر آن

Ҳазорон банда аз қайди фаранг озод ме кардам

هزاران بنده از قید فرنگ آزاد می کردم

Дили ширин ғубор олуд ғайрат мешавад соиб

دل شیرین غبار آلود غیرت می شود صائب

Ва гарна панҷае дар панҷа фарёд ме кардам

و گرنه پنجه ای در پنجه فریاد می کردم