Ҷгарии сӯхта чун лола эмин дорам

جگری سوخته چون لاله ایمن دارم

Чун насузам , ки сари доғ ба доман дорам

چون نسوزم، که سر داغ به دامن دارم

Ғӯта дар занг зад аз сайри чаман оина ам

غوطه در زنگ زد از سیر چمن آینه ام

Чашми умед ба хокистар гулхан дорам

چشم امید به خاکستر گلخن دارم

Ман ки ҳар обилаам марказ саргардонӣ аст

من که هر آبله ام مرکز سرگردانی است

Ба ки чун ғунчаи гул , пой ба доман дорам

به که چون غنچه گل، پای به دامن دارم

Ташнаи чашмаи хуршед буд шабнами ман

تشنه چشمه خورشید بود شبنم من

Чашми азин хонаи дарбаста ба равзан дорам

چشم ازین خانه دربسته به روزن دارم

Лоғарии сайди забун аз зира Довӯдӣ аст

لاغری صید زبون از زره داودی است

Чашми бади даври азин ҷома ки бртн дорам

چشم بد دور ازین جامه که برتن دارم

Соиб аз шуълаи овоз ки чашмаши мрсод

صائب از شعله آواز که چشمش مرساد

Миннати гармии ҳангома ба гулшан дорам

منت گرمی هنگامه به گلشن دارم