Ман ки аз шарми гузорам чу хаёл ту кунам

من که از شرم گذارم چو خیال تو کنم

Чаҳ хаёласт таманнои висол ту кунам ?

چه خیال است تمنای وصال تو کنم؟

Нест чун ҳавсилаи як нигаҳи даври маро

نیست چون حوصله یک نگه دور مرا

Ба азин нест қаноат ба хаёл ту кунам

به ازین نیست قناعت به خیال تو کنم

Барг бораст ба наврустаи ниҳолӣ ки турост

برگ بارست به نورسته نهالی که تراست

Чун ман андешаи пайванди ниҳол ту кунам ?

چون من اندیشه پیوند نهال تو کنم؟

Чун ба рухсори ту бе пардаи тавонам дидан ?

چون به رخسار تو بی پرده توانم دیدن؟

Ман ки май сӯзам агар ёди ҷамол ту кунам

من که می سوزم اگر یاد جمال تو کنم

Сояро нофаи сифати даври з худ ме созад

سایه را نافه صفت دور ز خود می سازد

Назар аз даври чисони ман ба ғизол ту кунам ?

نظر از دور چسان من به غزال تو کنم؟

Нест муҳтоҷ ба гулгунаи изорӣ ки турост

نیست محتاج به گلگونه عذاری که تراست

Хӯни худро ба чаҳ умеди ҳалол ту кунам ?

خون خود را به چه امید حلال تو کنم؟

Аз худо май талабами умри дарозӣ чун зулф

از خدا می طلبم عمر درازی چون زلف

Ки ба тафсили назар бар хату хол ту кунам

که به تفصیل نظر بر خط و خال تو کنم

Толеъӣ чун арзи шарм таманно дорам

طالعی چون عرض شرم تمنا دارم

Ки ба сад чашми тамошои ҷамол ту кунам

که به صد چشم تماشای جمال تو کنم

Баҳру кон дар ?назарет чашм тарасту лаби хушк

بحر و کان در نظرت چشم ترست و لب خشک

Ба чаҳ сармояи таманнои висол ту кунам ?

به چه سرمایه تمنای وصال تو کنم؟

Чун шавам аз ту барӯманд , ки дар олами об

چون شوم از تو برومند، که در عالم آب

Шарм нагузошт лабитар зи зулол ту кунам

شرم نگذاشت لبی تر ز زلال تو کنم

Ним ҷонӣ ки маро ҳаст камӣн бахшиш туаст

نیم جانی که مرا هست کمین بخشش توست

Чун ман эй ҷони ҷаҳони бухл ба мол ту кунам ?

چون من ای جان جهان بخل به مال تو کنم؟

На зи андеша ҷонаст , з бе бргиҳост

نه ز اندیشه جان است، ز بی برگیهاست

Агар андешае аз барқи ҷалол ту кунам

اگر اندیشه ای از برق جلال تو کنم

зи нигаҳи ғабғаби симин ту мегардад об

ز نگه غبغب سیمین تو می گردد آب

Чун ба ангушти ишорат ба ҳилол ту кунам ?

چون به انگشت اشارت به هلال تو کنم؟

Гули рухсори ту доғ аз нигаҳ гарм шавад

گل رخسار تو داغ از نگه گرم شود

Лоларо чун тарафи чеҳраи ол ту кунам ?

لاله را چون طرف چهره آل تو کنم؟

Аз латофати гули рухсор туро нест мисол

از لطافت گل رخسار ترا نیست مثال

То чу ойӣнаи қаноат ба мисол ту кунам

تا چو آیینه قناعت به مثال تو کنم

Ман ки чашмтар ман шабнами гулзори ту буд

من که چشم تر من شبنم گلزار تو بود

Чун тасаллии дили худро ба хаёл ту кунам ?

چون تسلی دل خود را به خیال تو کنم؟

Нашуд аз васли дили танги ту соиби хуррам

نشد از وصل دل تنگ تو صائب خرم

Ба чаҳ тадбир дигар рафъи малол ту кунам

به چه تدبیر دگر رفع ملال تو کنم