Гарчи бо кӯҳи гаронсанги гуноҳ омада ем
گرچه با کوه گرانسنگ گناه آمدهایم
Лек чун санги нишон бар сари роҳ омада ем
لیک چون سنگ نشان بر سر راه آمدهایم
Бар сияҳи кории мо ҳар сар мӯеаст гувоҳ
بر سیهکاری ما هر سر مویی است گواه
Гарчи хомӯши зи иқрори гуноҳ омада ем
گرچه خاموش ز اقرار گناه آمدهایم
Нестам аз карами баҳр чу анбари навмед
نیستم از کرم بحر چو عنبر نومید
Гарчи аз хомии дили номаи сиёҳ омада ем
گرچه از خامی دل نامه سیاه آمدهایم
Парда бурдор зи рухсори худ эй субҳи умед
پرده بردار ز رخسار خود ای صبح امید
Ки сияҳи нома чу шабҳои гуноҳ омада ем
که سیه نامه چو شبهای گناه آمدهایم
Рояти фатҳи зи ангушт шаҳодат дорем
رایت فتح ز انگشت شهادت داریم
Гарчи дар гирди ниҳони ҳамчуи сипоҳ омада ем
گرچه در گرد نهان همچو سپاه آمدهایم
Шаби зулмонеи мо номаи сияҳ чун монад
شب ظلمانی ما نامه سیه چون ماند
Ки ба ҷўлонгаҳи он рӯй чу моҳ омада ем
که به جولانگه آن روی چو ماه آمدهایم
Сабз кун бор дигар мазраъ бе ҳосили мо
سبز کن بار دگر مزرع بیحاصل ما
Гарчи мустуҷиби оташ чу гиёҳ омада ем
گرچه مستوجب آتش چو گیاه آمدهایم
Ҳаст умед ки навмеди з ғуфрон нишуем
هست امید که نومید ز غفران نشویم
Мо ки бо ҳадяи мақбули гуноҳ омада ем
ما که با هدیه مقبول گناه آمدهایم
Ҷони моро ба нигаҳбонӣ исмат дарёб
جان ما را به نگهبانی عصمت دریاب
Ки зи кӯтаҳи назарӣ бар лаби чоҳ омада ем
که ز کوتهنظری بر لب چاه آمدهایم
Раҳм кун бар нафаси сӯхтаи мо ёрб
رحم کن بر نفس سوخته ما یارب
Ки дарин роҳ , Аннани рез чу оҳ омада ем
که درین راه، عنانریز چو آه آمدهایم
Нест мумкин ки шавад хизмати мо по ба рикоб
نیست ممکن که شود خدمت ما پا به رکاب
Бо қади хам шудаи охири ҳамаи роҳ омада ем
با قد خم شده آخر همه راه آمدهایم
Хӯшае чун маи нави қисмат мо хоҳад шуд
خوشهای چون مه نو قسمت ما خواهد شد
Дар тамомӣ ба сари хирмани моҳ омада ем
در تمامی به سر خرمن ماه آمدهایم
Пок кун аз худии ойӣнаи худбинии мо
پاک کن از خودی آیینه خودبینی ما
Ки ба даргоҳи ту аз худ ба паноҳ омада ем
که به درگاه تو از خود به پناه آمدهایم
Ин ки дар ҷома зуҳдем на аз диндорӣ аст
این که در جامه زهدیم نه از دینداری است
Ки паии роҳзанӣ бар сари роҳ омада ем
که پی راهزنی بر سر راه آمدهایم
Нест инсофи назари бастаи гузаштан аз мо
نیست انصاف نظر بسته گذشتن از ما
Ба умедӣ ба сари роҳи нигоҳ омада ем
به امیدی به سر راه نگاه آمدهایم
Соиби ин он ғазали ҳофиз воло гуҳараст
صائب این آن غزل حافظ والا گهرست
Ки дарин баҳри карами ғарқи гуноҳ омада ем
که درین بحر کرم غرق گناه آمدهایم