Ба тавбаи роҳнмўни гашти бодаи ноБам

به توبه راهنمون گشت باده نابم

Каманди давлат бедор шуд раги хобам

کمند دولت بیدار شد رگ خوابم

Маро ба гӯшаи зулмати сарой худ бибаред

مرا به گوشه ظلمت سرای خود ببرید

Ки захми дида нмксўд шуд зи маҳтобам

که زخم دیده نمکسود شد ز مهتابم

Ба пой хам бирасонед саҷдае аз ман

به پای خم برسانید سجده ای از من

Ки зинда дар таҳ девор кард миҳробам

که زنده در ته دیوار کرد محرابم

Чаҳ уқда во шавад аз дил ба зуҳди хушки маро

چه عقده وا شود از دل به زهد خشک مرا

Чаҳ дона хирад кунад Осиё бе обам

چه دانه خرد کند آسیای بی آبم

Ба ҳикмат аз лаби ман меҳр хомшӣ бурдор

به حکمت از لب من مهر خامشی بردار

Ки пар чу кӯзаи сарбаста аз май ноБам

که پر چو کوزه سربسته از می نابم

Ман рамидаи куҷои тангнои чархи куҷо

من رمیده کجا تنگنای چرخ کجا

Ҳарифи шишаи сар баста нест симобам

حریف شیشه سر بسته نیست سیمابم

зи ман талотуми ин баҳр бикнор мапурс

ز من تلاطم این بحر بیکنار مپرس

Ки хуштар аз камар ваҳдатаст гирдобам

که خوشتر از کمر وحدت است گردابم

Шудааст як гиреҳ аз печу тоби риштаи ман

شده است یک گره از پیچ و تاب رشته من

Ҳануз чарх сбкдст медиҳад тобам

هنوز چرخ سبکدست می دهد تابم

Нашуд ба ёр расад номаи шикояти ман

نشد به یار رسد نامه شکایت من

Ғубори гашт ба наздики баҳри сайлобам

غبار گشت به نزدیک بحر سیلابم

Забони шиква буд сабзаи тухми сӯхта ро

زبان شکوه بود سبزه تخم سوخته را

Аз он намедиҳад ин чархи шишаи дили обам

از آن نمی دهد این چرخ شیشه دل آبم

зи чашми шӯри фалак амн нестам соиб

ز چشم شور فلک امن نیستم صائب

Вагар на дар гузари сайл май баради хобам

و گر نه در گذر سیل می برد خوابم