Адаби гузашта бар рӯй якдигари дастам

ادب گذشته بر روی یکدیگر دستم

Вагарнаи ҳамчу садаф нест бе гуҳари дастам

وگرنه همچو صدف نیست بی گهر دستم

Тиҳӣ шавад ба лабами норасидаи ратли гарон

تهی شود به لبم نارسیده رطل گران

зи бас ки реша давонидааст раъша дар дастам

ز بس که ریشه دوانده است رعشه در دستم

Ҷудои чўдсти сабу аз серум наме гардад

جدا چودست سبو از سرم نمی گردد

зи бас ба фикри ту мондааст зери срдстм

ز بس به فکر تو مانده است زیر سردستم

Гиреҳи зкори ду олам гушӯдан осон аст

گره زکار دو عالم گشودن آسان است

Нмирўди паии ин кори мухтасари дастам

نمیرود پی این کار مختصر دستم

Кунун ки шамъи бурун омадааст аз фонӯс

کنون که شمع برون آمده است از فانوس

Зболу пари каф хокистарӣаст дар дастам

زبال و پر کف خاکستری است در دستم

зи оби гавҳари ман рӯй олимӣ тоза аст

ز آب گوهر من روی عالمی تازه است

Чу хок агар чаҳ тиҳии монда аз гуҳари дастам

چو خاک اگر چه تهی مانده از گهر دستم

Ба фикри мӯри миёнӣ фитодаам соиб

به فکر مور میانی فتاده ام صائب

Аҷаби раҳгии зи сухан омадааст дар дастам

عجب رگی ز سخن آمده است در دستم