Манам ки масрафи нақд нигоҳ ме донам

منم که مصرف نقد نگاه می دانم

Ба рӯй хуб надидан гуноҳ ме донам

به روی خوب ندیدن گناه می دانم

Агар чаҳ шуд танам аз доғи ишқи лолаи ситон

اگر چه شد تنم از داغ عشق لاله ستان

Ҳануз даъвии худ бегувоҳ ме донам

هنوز دعوی خود بی گواه می دانم

Фитодагӣаст дар ойини ман парастиши ҳақ

فتادگی است در آیین من پرستش حق

Замини майкадаро хонақоҳ ме донам

زمین میکده را خانقاه می دانم

Каманди шухии ин раҳи чунон рабӯдаи маро

کمند شوخی این ره چنان ربوده مرا

Кигар ба каъбаи расми санг роҳ ме донам

که گر به کعبه رسم سنگ راه می دانم

Ба ҳарфҳои сабки қимат маро машкан

به حرفهای سبک قیمت مرا مشکن

Ки кӯҳи дарди туро кам з коҳ ме донам

که کوه درد ترا کم ز کاه می دانم

Чунон зулф ба чашмами ҷаҳони сиёҳ шуда аст

چنان زلف به چشمم جهان سیاه شده است

Ки оҳро нафас субҳгоҳ ме донам

که آه را نفس صبحگاه می دانم

Агар чаҳ маснади иззат ба ман қарор гирифт

اگر چه مسند عزت به من قرار گرفت

Ҳануз Юсуфи худро ба чоҳ ме донам

هنوز یوسف خود را به چاه می دانم

зи аҷзи душман хунхор мешавад густох

ز عجز دشمن خونخوار می شود گستاخ

Сабки анонеи барқ аз гиёҳ ме донам

سبک عنانی برق از گیاه می دانم

Таваҷҷӯҳӣ ки туро дар шикаст дилҳо ҳаст

توجهی که ترا در شکست دلها هست

з бар шикастани тараф кулоҳ ме донам

ز بر شکستن طرف کلاه می دانم

Ҳамон зи машқи гунаҳи даст бар наме дорам

همان ز مشق گنه دست بر نمی دارم

Агар чаҳ номаи худро сиёҳ ме донам

اگر چه نامه خود را سیاه می دانم

Гуноҳро чу шафиъон азиз ме дорам

گناه را چو شفیعان عزیز می دارم

зи бас ки афви ту ошиқ гуноҳ ме донам

ز بس که عفو تو عاشق گناه می دانم

Аз он чу обила печидаам ба домани пой

از آن چو آبله پیچیده ام به دامن پای

Ки гул ба хор заданро гуноҳ ме донам

که گل به خار زدن را گناه می دانم

Ба риштаи нигаҳи он кас ки мекашад соиб

به رشته نگه آن کس که می کشد صائب

Бғири гавҳари ибрат , гуноҳ ме донам

بغیر گوهر عبرت، گناه می دانم