Ба меҳри доғ расидааст ҷумла аъзоем

به مهر داغ رسیده است جمله اعضایم

зи пой то ба сари хеш чашм биноем

ز پای تا به سر خویش چشم بینایم

Чаҳ лозимаст чу маҷнӯн шавам биёбони гирд ?

چه لازم است چو مجنون شوم بیابان گرد؟

Ки аз ғубори дили худ бас аст саҳроем

که از غبار دل خود بس است صحرایم

намешавад нашавад доғи лолаҳо носур

نمی شود نشود داغ لاله ها ناسور

Ки дашти кон намак шуд з шӯр савдоем

که دشت کان نمک شد ز شور سودایم

Бғири хонаи занҷири азин ҷаҳони хароб

بغیر خانه زنجیر ازین جهان خراب

Ба ҳеҷ хона дигар намеравад поем

به هیچ خانه دیگر نمی رود پایم

Маро ба ғайрати ҳамкор эҳтиёҷӣ Наст

مرا به غیرت همکار احتیاجی نست

зи завқ кор муҳайёст кор фармоем

ز ذوق کار مهیاست کار فرمایم

Ба санги рафтаи фурӯи пои ман зи дили сахтӣ

به سنگ رفته فرو پای من ز دل سختی

Наме баради сухани сарди носеҳ аз ҷоем

نمی برد سخن سرد ناصح از جایم

Марои зи қурби гаронони ҳамин кифояти бас

مرا ز قرب گرانان همین کفایت بس

Ки кӯҳи қоф сабк шуд ба дил чу анқоем

که کوه قاف سبک شد به دل چو عنقایم

Ба нархи хоки зи ман муштарӣ наме гирад

به نرخ خاک ز من مشتری نمی گیرد

зи бас ки гирди касодӣ гирифта колоем

ز بس که گرد کسادی گرفته کالایم

Ниҳон чигуна кунам рози ишқро соиб ?

نهان چگونه کنم راز عشق را صائب؟

Ки ҳамчуи нома вокрдаҳ аст симоем

که همچو نامه واکرده است سیمایم