зи мива гарчи дарин бӯстони сбкборим

ز میوه گرچه درین بوستان سبکباریم

Ҳамон чу сарв ба озодагӣ гирифторем

همان چو سرو به آزادگی گرفتاریم

Замин мурда шуд аз навбаҳори зинда ва мо

زمین مرده شد از نوبهار زنده و ما

Ба хоби бихбрии ҳамчу нақш деворем

به خواب بیخبری همچو نقش دیواریم

Ҳазор пардаи дили мо зи шаби сёҳтрст

هزار پرده دل ما ز شب سیاهترست

Ба чашми зоҳир агар чун ситора бедорем

به چشم ظاهر اگر چون ستاره بیداریم

Макун чу зарраи зи ваҷду самоъи моро манъ

مکن چو ذره ز وجد و سماع ما را منع

Ки мо ба болу пар офтоб сайёрем

که ما به بال و پر آفتاب سیاریم

Ба чашм агарчӣ ба нақш ва нигор машғӯлем

به چشم اگرچه به نقش و نگار مشغولیم

Дилии зи хонаи ойӣна поктар дорем

دلی ز خانه آیینه پاکتر داریم

Ҷаҳони зи қимати мо муфлисаст ва бе басарон

جهان ز قیمت ما مفلس است و بی بصران

Гумон баранд ки мо муфлис харидорем

گمان برند که ما مفلس خریداریم

Агарчӣ тӯтии мо сабз карда сухан аст

اگرچه طوطی ما سبز کرده سخن است

Гарон ба хотири ойӣна ҳамчу зангорем

گران به خاطر آیینه همچو زنگاریم

Чу абр бар рухи мо теғ май кашанд аз барқ

چو ابر بر رخ ما تیغ می کشند از برق

Ба ҷурми ин ки дарин бӯстон гуҳарборем

به جرم این که درین بوستان گهرباریم

зи оби гавҳари мо тар шавад гулӯии ҷаҳон

ز آب گوهر ما تر شود گلوی جهان

Лабӣ агарчӣ зи шамшери хушк тар дорем

لبی اگرچه ز شمشیر خشک تر داریم

Ҳамон зи сангдилӣ дар шикаст мо кӯшанд

همان ز سنگدلی در شکست ما کوشند

Чу оби оина ҳар чанд соф ва ҳамворем

چو آب آینه هر چند صاف و همواریم

Агарчӣ шҳпри парвози мости лолау гул

اگرچه شهپر پرواز ماست لاله و گل

Ҳамон чу қатраи шабнам ба бӯстон борем

همان چو قطره شبنم به بوستان باریم

Ба қофи азлат азон рафтаем чун анқо

به قاف عزلت ازان رفته ایم چون عنقا

Ки мо шикори призод дар назар дорем

که ما شکار پریزاد در نظر داریم

Чаҳ неъматӣаст ки зоғ ва заған наме донанд

چه نعمتی است که زاغ و زغن نمی دانند

Ки мо ба кунҷи қафас дар миён гулзорем

که ما به کنج قفس در میان گلزاریم

Каманди ҳиммати мо чин ба худ наме гирад

کمند همت ما چین به خود نمی گیرد

Ба ҳар шикор маҳоласт сари фурӯди орем

به هر شکار محال است سر فرود آریم

Таваққуъи карам аз сифла доштан куфраст

توقع کرم از سفله داشتن کفرست

Сипеҳр ҳар чаҳ ба мо мекунад сазоворем

سپهر هر چه به ما می کند سزاواریم

Азон таронаи мо ҳуш май баради соиб

ازان ترانه ما هوش می برد صائب

Ки пайрави сухани мавлавӣ ва атторем

که پیرو سخن مولوی و عطاریم