Чу гул ба зоҳир агар ханда дар даҳон дорем

چو گل به ظاهر اگر خنده در دهان داریم

Ба дидаи хори зи андеша хазон дорем

به دیده خار ز اندیشه خزان داریم

Ҷигари шикоф муҳӣтаст чун Асоӣ кулем

جگر شکاف محیط است چون عصای کلیم

зи оҳи тири хадангӣ ки дар камон дорем

ز آه تیر خدنگی که در کمان داریم

Шикастаи рангии мо нома Эйаст вокрдаҳ

شکسته رنگی ما نامه ای است واکرده

Чигуна дарди дили хешро ниҳон дорем ?

چگونه درد دل خویش را نهان داریم؟

Ҳамон ба болу пари худ чу тир ме ларзем

همان به بال و پر خود چو تیر می لرزیم

Агар чаҳ қӯти парвоз аз камон дорем

اگر چه قوت پرواز از کمان داریم

Барии зи парвариш мо нахурд дар ҳамаи умр

بری ز پرورش ما نخورد در همه عمر

Чу сарву беди хиҷолати з боғбон дорем

چو سرو و بید خجالت ز باغبان داریم

Агар чаҳ бесамар афтодаем хуш вақтем

اگر چه بی ثمر افتاده ایم خوش وقتیم

Ки ҳамчуи сарви дили ҷамъӣ аз хазон дорем

که همچو سرو دل جمعی از خزان داریم

зи аътборшўд беш хоксории мо

ز اعتبارشود بیش خاکساری ما

Ки мо ба садри ҳамон ҷо дар остон дорем

که ما به صدر همان جا در آستان داریم

Азон ҷӯи шамъи зи мо равшанаст маҳфилҳо

ازان جو شمع ز ما روشن است محفلها

Ки ҳар чаҳ дар дил мо ҳаст бар забон дорем

که هر چه در دل ما هست بر زبان داریم

Аҷаб ки маҳв шавад ёди мо зи хотирҳо

عجب که محو شود یاد ما ز خاطرها

Чу субҳи ҳақи нафас бар ҷаҳонён дорем

چو صبح حق نفس بر جهانیان داریم

Фиғони зи доғи ғарибии биришта тар гардад

فغان ز داغ غریبی برشته تر گردد

Алоқаи мо ба қафас беш аз ошён дорем

علاقه ما به قفس بیش از آشیان داریم

Саг дар ту з ризқ ҳумост мустағнӣ

سگ در تو ز رزق هماست مستغنی

Ва гарна мо ҳам як мушт устихон дорем

و گرنه ما هم یک مشت استخوان داریم

Ҳамин зи гирд ятемӣаст чун гуҳари соиб

همین ز گرد یتیمی است چون گهر صائب

Канорае ки дарин баҳр бекарон дорем

کناره ای که درین بحر بیکران داریم