Сафар наздик шуд , фикри иқоматро зи сар во кун

سفر نزدیک شد، فکر اقامت را ز سر وا کن

Муҳайёии видоъи ошёни шӯ , болу пар во кун

مهیای وداع آشیان شو، بال و پر وا کن

Надорад сайл бе зинҳори раҳмат бар гронхўобон

ندارد سیل بی زنهار رحمت بر گرانخوابان

зи пои хеши ин банди гаронро пештар во кун

ز پای خویش این بند گران را پیشتر وا کن

Видоъ барг ҳастиро ба айёми хазони мФкн

وداع برگ هستی را به ایام خزان مفکن

Чу гул дар навбаҳори ин сусти паймонро зи сар во кун

چو گل در نوبهار این سست پیمان را ز سر وا کن

Турои осӯдаи обу дона дар кунҷ қафас дорад

ترا آسوده آب و دانه در کنج قفس دارد

зи об ва дона бигузар , ин гиреҳ аз болу пар во кун

ز آب و دانه بگذر، این گره از بال و پر وا کن

Ба мастӣ магзарон чун булбули айёми баҳорон ро

به مستی مگذران چون بلبل ایام بهاران را

Чу гули гӯшии дарин бустон ба таҳқиқи хабар во кун

چو گل گوشی درین بستان به تحقیق خبر وا کن

Нае аз лолаи камтар дар риёзи дардмандӣ ҳо

نه ای از لاله کمتر در ریاض دردمندی ها

Гиребонӣ ба доғи синаи сӯз эй беҷигар во кун

گریبانی به داغ سینه سوز ای بی جگر وا کن

Ба сарву беди домани боз кардан бесамар бошад

به سرو و بید دامن باز کردن بی ثمر باشد

Агар во мекунӣ доман , ба нахли хуши самар во кун

اگر وا می کنی دامن، به نخل خوش ثمر وا کن

Агар чун нешикари сангини дилони помоли созандат

اگر چون نیشکر سنگین دلان پامال سازندت

Ту аз ҳар банди ангуштии сари танги шукр во кун

تو از هر بند انگشتی سر تنگ شکر وا کن

намехоҳад басирати ваҳшат аз дунёӣ бе ҳосил

نمی خواهد بصیرت وحشت از دنیای بی حاصل

Надоригар дили бедор , чашмӣ чун шарар во кун

نداری گر دل بیدار، چشمی چون شرر وا کن

Ба роҳи пари хатари домони кӯшиш аз миён бигушо

به راه پر خطر دامان کوشش از میان بگشا

Ба манзил чун рисии банд қабо бигушо , камар во кун

به منزل چون رسی بند قبا بگشا، کمر وا کن

Надорӣ чун садафгар сабри соиб бар туҳидастӣ

نداری چون صدف گر صبر صائب بر تهیدستی

Лаби дарюзаи пеши мардуми вологуҳар во кун

لب دریوزه پیش مردم والاگهر وا کن