Набандад душмани оташи забони тараф аз газанди ман

نبندد دشمن آتش زبان طرف از گزند من

Ба фарёд оварад дарёии оташро сапанди ман

به فریاد آورد دریای آتش را سپند من

Ниҳолӣ буд истиғно , замини гири гронҷонӣ

نهالی بود استغنا، زمین گیر گرانجانی

Ба андаки фурсатӣ сарвӣ шуд аз табъи баланди ман

به اندک فرصتی سروی شد از طبع بلند من

Ба рӯй дӯзахи хўнгрми ҳарф сард ме гуяд

به روی دوزخ خونگرم حرف سرد می گوید

Куҷо созад ба ҷинати хотири мушкили писанди ман ?

کجا سازد به جنت خاطر مشکل پسند من؟

Тағофул бар масеҳо мезадам аз дард бе дармон

تغافل بر مسیحا می زدم از درد بی درمان

Ба дармон кард муҳтоҷами дили нодардманди ман

به درمان کرد محتاجم دل نادردمند من

Сухангӯ мешавад чашмӣ ки ман бошам назарбозаш

سخنگو می شود چشمی که من باشم نظربازش

Забон дон мешавад мурғӣ ки меуфтад ба банди ман

زبان دان می شود مرغی که می افتد به بند من

Буруни ой аз ниқоби шарм то аз худ бурун оем

برون آی از نقاب شرم تا از خود برون آیم

Ки аз афсурдагии по дар ҳино дорад сапанди ман

که از افسردگی پا در حنا دارد سپند من

Ба ҳиммати накҳати гулро Аннан печидаам соиб

به همت نکهت گل را عنان پیچیده ام صائب

Тзрўи ранги натавонад паридан аз каманди ман

تذرو رنگ نتواند پریدن از کمند من