Ба хомӯшӣ бадал шуд нағмаҳои длФриби ман

به خاموشی بدل شد نغمه های دلفریب من

Ба чашми серума дор омад навой андалеби ман

به چشم سرمه دار آمد نوای عندلیب من

зи баси чини ҷабин бениёзӣ карда дар кораш

ز بس چین جبین بی نیازی کرده در کارش

Саборо дил гирифт аз ғунчаи ҳасрати насиби ман

صبا را دل گرفت از غنچه حسرت نصیب من

Ба шохи арғавони набзи мангар ошно гардад

به شاخ ارغوان نبض من گر آشنا گردد

Шавад шохи гули тбхолаҳи ангушти табиби ман

شود شاخ گل تبخاله انگشت طبیب من

Набошам чун зи ҳмзонўиии ойӣна дар оташ ?

نباشم چون ز همزانویی آیینه در آتش؟

Ки меояд бурун аз санг ва аз оҳани рақиби ман

که می آید برون از سنگ و از آهن رقیب من

Чунон дар ишқ расвоем ки холи чеҳраи лола

چنان در عشق رسوایم که خال چهره لاله

Ба хӯни рашк май ғалатади зи доғи синаи зеби ман

به خون رشک می غلطد ز داغ سینه زیب من

зи чандини мисраи рангини яке соиб хушам ояд

ز چندین مصرع رنگین یکی صائب خوشم آید

Ба ҳар шохи гулии сари дрнёрди андалеби ман

به هر شاخ گلی سر درنیارد عندلیب من